Technika

Jak mocniej uderzać piłkę w siatkówce

Aby uderzyć piłkę siatkową mocniej, dotknij jej na szczycie zasięgu i lekko przed barkiem uderzającym, zamachnij się z wysoko ustawionym łokciem i luźnym, biczującym ramieniem, a rotację prowadź biodrami i tułowiem zamiast siłować się ramieniem. Większość zawodników zyskuje więcej dzięki timingowi i punktowi kontaktu niż dzięki sile.

Zacznij od rozbiegu

Dobry rozbieg zamienia prędkość biegu na wysokość i rotację i dla większości zawodników jest najtańszym źródłem dodatkowej prędkości piłki. Pracę wykonują ostatnie dwa kroki: długi przedostatni krok obniżający środek ciężkości, a potem szybkie domknięcie, w którym obie stopy stawiasz na podłożu, a obie ręce unosisz w górę.

Ustaw rozbieg tak, byś wznosił się ku piłce, a nie sięgał po nią do tyłu. Zawodnicy spóźnieni trafiają w piłkę za głową, co ogranicza prędkość, z jaką ręka może poruszać się w kierunku, w którym piłka ma lecieć.

Popraw punkt kontaktu

Wysokość kontaktu i jego położenie przed ciałem są ważniejsze niż sama siła ramienia. Piłkę należy uderzać w pełnym wyproście, lekko przed barkiem uderzającym, z ramieniem prawie prostym, ale nie zablokowanym.

• Zbyt nisko i pchasz piłkę zamiast przez nią zamachnąć, a kąt nad siatką staje się płaski.
• Zbyt daleko za i tracisz rotację barku, która niesie większość prędkości zamachu.
• Zbyt daleko przed i sięgasz, co spowalnia rękę dokładnie wtedy, gdy powinna być najszybsza.

Zamachuj się szybciej, nie mocniej

Prędkość piłki zależy od prędkości ręki w chwili kontaktu, a prędkość ręki bierze się z sekwencyjnego, rozluźnionego zamachu, a nie spiętego. Popularna wskazówka to łuk i strzała: podczas wznoszenia opuść i cofnij ramię nieuderzające, podczas gdy łokieć uderzający pozostaje wysoko, a dłoń opada za głowę.

Stamtąd sekwencja wygląda tak: najpierw łokieć, potem przedramię, potem dłoń, a na końcu nadgarstek smaga piłkę z góry. Napięte ramię uruchamia wszystko naraz i porusza dłonią wolniej niż rozluźnione, dlatego zawodnicy, którzy próbują uderzać mocniej, często mierzą mniejsze prędkości.

Obracaj biodrami i tułowiem

Ramię jest ostatnim ogniwem łańcucha, a nie źródłem siły. W powietrzu biodra i barki powinny się otwierać podczas zamachu, a następnie mocno zamykać w momencie uderzenia, przekazując prędkość obrotową na zewnątrz, do dłoni.

Jeśli tułów pozostaje zwrócony do siatki przez cały zamach, uderzasz samym ramieniem i tracisz prędkość.

Na co zwrócić uwagę najpierw

Ogólne wzorce trenerskie, nie diagnoza. Trener obserwujący cię na żywo zauważy więcej niż jakakolwiek lista.

Wyższy skok pomaga, pośrednio

Wyższy skok sam z siebie nie dodaje prędkości, ale podnosi punkt uderzenia, co pozwala uderzać piłkę pod lepszym kątem i daje więcej miejsca na przyspieszenie dłoni. Standardowy trening skoczności w siatkówce to stopniowo budowana siła nóg oraz umiarkowana ilość ćwiczeń skocznościowych, zwiększana stopniowo, a nie wszystkie naraz.

Problemem jest objętość. Ćwiczenia skoczności są bardzo obciążające dla stawów, więc traktuj je jak trening techniczny z jakościowymi powtórzeniami i pełną regeneracją, a nie jak kondycję do przetrwania.

Sprawdź, czy zmiana rzeczywiście zadziałała

Zmiany techniczne zwykle wydają się złe, zanim zaczną wydawać się lepsze, więc odczucie to słaba miara tego, czy zmiana dodała prędkości. Nagraj serię uderzeń swoim obecnym zamachem, wprowadzaj jedną zmianę naraz, a potem nagraj tyle samo uderzeń w tych samych warunkach i porównaj.

Pamiętaj, że zmierzona prędkość to tylko część dobrego ataku. Dobrze umieszczona, mocno rotowana piłka z prędkością 45 mph zdobywa punkty częściej niż płaska piłka z prędkością 55 mph uderzona w blok.

Ten przewodnik zawiera ogólne informacje i nie stanowi porady medycznej. W swojej sytuacji skonsultuj się z wykwalifikowanym lekarzem lub specjalistą.

Więcej poradników: Sport i fitness · wszystkie poradniki Adelyons