Poradnik o siatkówce

Jak szybki jest smecz w siatkówce?

Mocny smecz w siatkówce osiąga na poziomie szkolnym i klubowym mniej więcej 40–60 mph (około 65–95 km/h), a u najlepszych zawodowych mężczyzn około 65–80 mph (105–130 km/h). Prędkość zależy od wysokości wyskoku, punktu uderzenia, szybkości ruchu ramienia i tego, jak czysto piłka zostanie uderzona.

Typowe prędkości smeczu według poziomu

Poniższe zakresy to przybliżone, często podawane wartości prędkości piłki tuż po uderzeniu. Traktuj je jako orientacyjne, a nie jako normy do osiągnięcia.

Tylko przybliżone zakresy. Pojedyncze uderzenia znacznie różnią się w zależności od jakości zagrania, pozycji na boisku i tego, czy to pełny atak, czy kontrolowany strzał.

Co naprawdę mierzy prędkość smeczu

Prędkość smeczu to prędkość piłki zaraz po opuszczeniu ręki atakującego, zwykle mierzona w pierwszych klatkach po uderzeniu, zanim opór powietrza ją wyhamuje. Nie jest tym samym co prędkość, z jaką piłka przecina siatkę, ani prędkość zagrywki, która jest mierzona tak samo, ale powstaje przy zupełnie innym zamachu.

Ponieważ piłka zwalnia od chwili uderzenia, znaczenie ma to, kiedy dokonujemy pomiaru. Wynik zmierzony w chwili uderzenia zawsze będzie wyższy niż ten zmierzony przy siatce, więc porównania są uczciwe tylko wtedy, gdy oba wyniki zostały zarejestrowane w ten sam sposób.

Co sprawia, że smecz jest szybki

Prędkość piłki wynika z tego, jak szybko porusza się dłoń w momencie uderzenia i jaka część tej prędkości przechodzi na piłkę. Dominują cztery czynniki.

• Wysokość uderzenia. Uderzanie piłki w najwyższym punkcie zasięgu daje bardziej stromy kąt w dół i pozwala przebić piłkę zamiast ją wypchnąć.
• Szybkość ruchu ramienia. Szybki, biczujący zamach z wysokim łokciem i rozluźnionym przedramieniem porusza dłonią szybciej niż sztywny, spięty zamach.
• Czysty kontakt. Uderzenie w środek piłki otwartą, mocną dłonią przekazuje znacznie więcej energii niż ślizgające się lub niecentralne trafienie.
• Rozpęd z najazdu. Dobrze wyczuty najazd zamienia prędkość poziomą na siłę wyskoku i energię obrotu przez biodra i tułów.

Topspin to kompromis. Przewrócenie dłoni nad piłką dodaje rotację, która ściąga piłkę w głąb boiska, ale mocno ścinający kontakt zwykle kosztuje trochę surowej prędkości w porównaniu z płaskim, centralnym uderzeniem.

Jak mierzy się prędkość ataku

Są dwa praktyczne podejścia: radarowy miernik skierowany wzdłuż toru lotu piłki albo analiza wideo, która śledzi piłkę klatka po klatce i przelicza ruch pikseli na rzeczywistą prędkość.

Radar to tradycyjna metoda, ale wymaga ustawienia miernika mniej więcej w linii kierunku lotu piłki, co jest kłopotliwe na hali. Analiza wideo działa na zwykłym nagraniu z telefonu i ma tę zaletę, że rejestruje też wysokość kontaktu, czego radar nie widzi. Jej dokładność zależy od liczby klatek na sekundę, kąta kamery i obecności znanej skali w kadrze.

Co uznaje się za dobrą prędkość ataku

Dla większości zawodników przydatnym punktem odniesienia nie jest powyższa tabela, lecz twoje własne wcześniejsze wyniki. Rekreacyjny dorosły, który uderza w okolicach 40 mph, uderza mocno; zawodnik drużyny juniorskiej przekraczający 55 mph jest dużo powyżej swojej grupy. Zmiana z treningu na trening przy stałych warunkach nagrywania mówi o twoich postępach znacznie więcej niż jedna liczba porównana z zawodowcem.

Jeśli chcesz porównać się z innymi, zachowaj stałe warunki: to samo ustawienie kamery, tę samą piłkę, ten sam rodzaj rozegrania i zmierz kilka uderzeń zamiast jednego szczęśliwego.

Więcej poradników: Sport i fitness · wszystkie poradniki Adelyons