Jak zmierzyć czas biegu na 40 jardów z nagrania meczu

Nie da się zmierzyć czasu na 40 jardów z nagrania meczu tak, jak trener mierzy go na bieżni ze stoperem. Możesz natomiast zmierzyć, jak szybko zawodnik naprawdę się porusza, używając linii jardowych jako linijki, a następnie przeliczyć tę prędkość maksymalną na szacunkowe 40 jardów. Wykonany starannie wynik jest możliwy do obrony, pod warunkiem że podasz, jak go uzyskano.

Dlaczego pomiar z nagrania to nie stoper

Sprawdzony bieg na 40 jardów to kontrolowane wydarzenie: start z pozycji stojącej, prosta trasa, czterdzieści jardów, jedna metoda pomiaru. Materiał highlights nie spełnia żadnego z tych warunków. Biegi są cięte w połowie kroku, kamera panoramuje i przybliża, zawodnik rzadko przyspiesza z miejsca, a najlepsza akcja zwykle jest w zwolnionym tempie.

Uczciwa metoda nie polega więc na szukaniu sprintu na 40 jardów, którego prawdopodobnie nie ma na taśmie. Polega na zmierzeniu prędkości na odcinku, na którym widoczne są oznaczenia boiska, a następnie na przeliczeniu. Otrzymujesz szacunek i podaną metodę, co jest cenniejsze niż liczba ze stopera, której nikt nie może sprawdzić.

Co musi pokazywać nagranie

Cztery rzeczy. Jeśli brakuje choćby jednej, pomiar nie jest wart wykonania.

• Oznaczenia boiska w kadrze podczas biegu. Linie jardowe są oddalone od siebie o pięć jardów na każdym boisku do futbolu amerykańskiego, a krótkie kreski między nimi są co jard. To jest twoja linijka.
• Bieg bez cięć. Zawodnik musi być w kadrze od punktu startowego do punktu końcowego. Cięcie w środku czyni zmierzony czas bezużytecznym.
• Znana, stała liczba klatek na sekundę. Liczysz klatki, więc musisz wiedzieć, ile warta jest jedna klatka.
• Czas rzeczywisty, nie powtórka. Patrz poniżej.

Krok po kroku

1. Wybierz bieg. Znajdź najdłuższy prosty odcinek, na którym zawodnik biegnie pełnym tempem, a linie jardowe są widoczne. Powrót po kickoffie albo długi bieg po złapaniu piłki zwykle przebija wszystko, co dzieje się przy linii.
2. Wybierz dwie linie odniesienia. Wybierz linie, które zawodnik wyraźnie przekracza, jak najdalej od siebie, na ile pozwala nagranie. Dziesięć jardów to minimum do przyjęcia; dwadzieścia to znacznie lepiej.
3. Śledź biodro, a nie stopę. Stopy poruszają się w przód i w tył względem ciała, więc odniesienie do kontaktu stopy z podłożem wprowadza błąd na obu końcach. Biodro przemieszcza się z rzeczywistą prędkością ciała.
4. Znajdź klatki wejścia i wyjścia. Przechodź klatka po klatce do tej, w której biodro przecina pierwszą linię, a następnie do tej, w której przecina drugą.
5. Przelicz klatki na sekundy. Policzone klatki podzielone przez liczbę klatek na sekundę. Czternaście klatek przy 30 fps to 0,467 sekundy.
6. Podziel. Dystans w jardach podzielony przez sekundy daje jardy na sekundę, czyli liczbę, na której opiera się cała reszta.

Ile błędu daje Twoja liczba klatek na sekundę

Każde zliczenie klatek obarczone jest co najmniej jedną klatką niepewności na każdym końcu. Przy 30 fps jedna klatka trwa około 0,033 sekundy, przy 60 fps około 0,017. Ten błąd jest stały, więc im dłuższy mierzony dystans, tym mniejszy jego udział w wyniku.

Odcinek dziesięciu jardów przebiegnięty z prędkością około 9 jardów na sekundę trwa około 1,1 sekundy, więc pojedyncza pominięta klatka przy 30 fps zmienia wynik o około 3 procent. Na dwudziestu jardach ta sama klatka waży około połowę tyle. Mierz na jak najdłuższym dystansie, na jaki pozwala nagranie.

Jak przełożyć jardy na sekundę na coś zrozumiałego

Jardy na sekundę to pomiar, a mile na godzinę to sposób, w jaki ludzie o tym mówią. Jeden jard na sekundę to nieco ponad dwie mile na godzinę.

Sama prędkość maksymalna nie daje wyniku na 40 jardów, bo bieg na 40 jardów to start, faza przyspieszania i faza prędkości maksymalnej złożone razem. Zawodnik, który powoli osiąga 9 jardów na sekundę, przebiegnie gorszy wynik niż ten, który szybko osiąga 8,7. Dlatego warto mierzyć przyspieszanie i hamowanie osobno, zamiast wrzucać je do jednej głównej liczby.

Odrzuć każdy fragment w zwolnionym tempie

To krok, który pomija większość ludzi, i to on psuje wynik. Prawie każdy montaż najlepszych akcji spowalnia najlepszą zagrywkę. Jeśli zmierzysz spowolniony fragment tak, jakby działo się w czasie rzeczywistym, dostaniesz absurdalnie niską prędkość; jeśli spowolnienie znajduje się w środku mierzonego odcinka, czas przejścia jest zawyżony i odpowiedź po cichu jest błędna.

Nie zawsze też da się to zauważyć: płynne spowolnienie 2x w przypadku odległego biegu wygląda wiarygodnie. Niezawodnym sposobem wykrycia tego jest zmierzenie samego materiału zamiast polegania na oku oraz wykluczenie wszystkich danych opartych na czasie, które wypadają w obrębie spowolnionego fragmentu.

Podaj, czym jest ten wynik

Wszystko, co zmierzysz w ten sposób, to szacunek wyprowadzony z wideo, a nie oficjalnie mierzony wynik. Dokładność zależy od kąta kamery, kadrowania, widocznych oznaczeń boiska i jakości wideo. Podawaj metodę, zmierzony dystans i liczbę klatek na sekundę obok wyniku i nigdy nie przedstawiaj go jako czasu z combine'u ani zmierzonego laserem.

Bez liczenia klatek

Highlight Video Stats wykonuje całą tę procedurę na przesłanym nagraniu. Odczytuje prędkość względem linii jardowych, a nie względem kamery, więc panoramowanie i zoom nie zmieniają wyniku; wykrywa fragmenty w zwolnionym tempie, mierząc nagranie, i wyłącza je z wszelkich obliczeń opartych na czasie; raportuje prędkość maksymalną w jardach na sekundę wraz z milami na godzinę i szacowanym czasem na 40 jardów, a także podaje, z ilu akcji pochodzi każdy wynik i jaką część nagrania udało się przypisać do boiska.

Dalej: średnie czasy na 40 jardów według poziomu i pozycji, pomocne przy odczytaniu wyniku, gdy go już masz.