Czy tetrachloroetylen jest bezpieczny w wodzie pitnej?

Długotrwałe narażenie na tetrachloroetylen w wodzie pitnej powyżej maksymalnego poziomu zanieczyszczenia (MCL) wynoszącego 0.005 mg/L (5 ppb) wiąże się ze zwiększonym ryzykiem nowotworów, w tym raka pęcherza moczowego, szpiczaka mnogiego i chłoniaka nieziarniczego u ludzi, a także nowotworów wątroby, nerek i układu krwiotwórczego u zwierząt.

Dlaczego tutaj

Tetrachloroetylen może zanieczyścić wodę pitną przez niewłaściwą utylizację, wycieki lub wymywanie z rur pokrytych winylem w sieciach dystrybucji wody, prowadząc do spożycia.

Co musiałoby być prawdą

Spożywanie wody pitnej zawierającej tetrachloroetylen w stężeniach przekraczających MCL EPA wynoszący 0,005 mg/L (5 ppb) przez wiele lat.

Druga strona

Amerykańska Agencja Ochrony Środowiska (EPA) ustaliła dla tetrachloroetylenu cel maksymalnego poziomu zanieczyszczenia (MCLG) na poziomie zera, co oznacza, że przy tym poziomie nie oczekuje się niekorzystnych skutków zdrowotnych. Wiążący MCL wynosi jednak 0,005 mg/L (5 ppb) ze względu na techniczną wykonalność uzdatniania.

Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) klasyfikuje tetrachloroetylen jako ‚prawdopodobnie rakotwórczy dla ludzi’ (Grupa 2A), na podstawie ograniczonych dowodów u ludzi i wystarczających dowodów u zwierząt doświadczalnych.

Dlaczego tutaj

Ta klasyfikacja dotyczy narażenia ludzi, w tym przez zanieczyszczoną wodę pitną.

Co musiałoby być prawdą

Narażenie na tetrachloroetylen z różnych źródeł, w tym z wody pitnej.

Długotrwałe narażenie na tetrachloroetylen w wodzie pitnej powyżej MCL może powodować problemy z wątrobą i nerkami oraz szkodliwe skutki dla ośrodkowego układu nerwowego.

Dlaczego tutaj

Spożywanie zanieczyszczonej wody pitnej prowadzi do narażenia ogólnoustrojowego.

Co musiałoby być prawdą

Spożywanie wody pitnej zawierającej tetrachloroetylen w stężeniach przekraczających MCL EPA wynoszący 0,005 mg/L (5 ppb) przez wiele lat.

Badania przeprowadzone w stanie Massachusetts wskazały na związek między narażeniem na tetrachloroetylen z publicznej wody pitnej a zwiększonym ryzykiem raka płuc i jelita grubego oraz nieznacznie do umiarkowanie zwiększonym ryzykiem raka piersi u kobiet o najwyższym poziomie narażenia.

Dlaczego tutaj

Tetrachloroetylen wymywał się z winylowo wyłożonych rur dystrybucyjnych do publicznej wody pitnej, co prowadziło do przewlekłego spożywania przez mieszkańców.

Co musiałoby być prawdą

Spożywanie publicznej wody pitnej zanieczyszczonej tetrachloroetylenem, zwłaszcza przy wyższych poziomach narażenia (np. powyżej 75. i 90. percentyla w badaniach), przez długi czas.

Druga strona

Chociaż badania te sugerują powiązania, przegląd IARC zauważył, że w czterech z pięciu badań dotyczących osób narażonych na wodę pitną skażoną tetrachloroetylenem nie zaobserwowano spójnego wzorca ryzyka dla żadnego konkretnego nowotworu, a czynniki zakłócające nie mogą zostać wykluczone.

Badania sugerują, że narażenie na tetrachloroetylen w wodzie pitnej może szkodzić nienarodzonym dzieciom i zwiększać liczbę dzieci urodzonych z wadami, takimi jak wady serca, rozszczep wargi lub podniebienia czy wady cewy nerwowej, jednak badania te nie były wystarczająco duże, aby jednoznacznie potwierdzić związek przyczynowy.

Dlaczego tutaj

Spożycie skażonej wody pitnej przez kobiety w ciąży prowadzi do narażenia płodu.

Co musiałoby być prawdą

Spożywanie wody pitnej zawierającej tetrachloroetylen, zwłaszcza w czasie ciąży.

Druga strona

Nie wiadomo, czy dzieci są bardziej podatne niż dorośli na działanie tetrachloroetylenu, a potrzebne są dalsze badania, aby wyjaśnić związek między tetrachloroetylenem a wadami wrodzonymi.

Tetrachloroetylen jest zaklasyfikowany przez Międzynarodową Agencję Badań nad Rakiem (IARC) jako prawdopodobnie rakotwórczy dla ludzi (grupa 2A), a przez Agencję Ochrony Środowiska USA (EPA) jako prawdopodobnie rakotwórczy dla ludzi, na podstawie sugestywnych dowodów z badań na ludziach i wyraźnych dowodów z badań na zwierzętach.

Dlaczego tutaj

Tetrachloroetylen jest lotnym związkiem organicznym, a wdychanie jest głównym szlakiem narażenia, szczególnie w warunkach zawodowych (np. pralnie chemiczne) i z zanieczyszczonego powietrza wewnętrznego, prowadząc do wchłaniania układowego.

Co musiałoby być prawdą

Przewlekłe narażenie drogą inhalacyjną, na przykład w warunkach zawodowych, gdzie pracownicy pralni chemicznych byli narażeni na średnie stężenia 59 ppm, a niektórzy operatorzy maszyn na >100 ppm.

Ostre wdychanie wysokich stężeń tetrachloroetylenu może powodować depresję ośrodkowego układu nerwowego (OUN), z objawami takimi jak zawroty głowy, senność, ból głowy, zaburzenia koordynacji, splątanie, nudności i utrata przytomności; bardzo wysokie stężenia mogą prowadzić do śmierci. Przewlekła ekspozycja na niższe stężenia może powodować zmiany nastroju, pamięci, uwagi, czasu reakcji i wzroku.

Dlaczego tutaj

Tetrachloroetylen jest łatwo wchłaniany przez płuca i ze względu na swoją lipofilowość rozprzestrzenia się w mózgu, gdzie oddziałuje z błonami neuronalnymi, wywierając działanie znieczulające i neurotoksyczne.

Co musiałoby być prawdą

Ostre narażenie na stężenia powyżej 1,490 mg/m3 (około 219 ppm) przez krótki czas (np. 1 godzinę) może powodować zawroty głowy i senność. Przewlekłe narażenie zawodowe na poziomy już od 7.3 ppm wiązano z upośledzeniem widzenia barw.

Ostre wdychanie oparów tetrachloroetylenu może podrażniać górne drogi oddechowe, oczy i błony śluzowe.

Dlaczego tutaj

Lotna natura tetrachloroetylenu sprawia, że znajduje się on w powietrzu i podczas wdychania bezpośrednio kontaktuje się z tkankami dróg oddechowych i oczu.

Co musiałoby być prawdą

Łagodne podrażnienie nosa zgłaszano przy 690 mg/m3 (około 101 ppm) przez 7 godzin lub 1,500 mg/m3 (około 220 ppm) przez 1 godzinę. Narażenie na 6,400 do 8,200 mg/m3 powodowało natychmiastowe, silne podrażnienie dróg oddechowych.

Niektóre badania sugerują bardzo ograniczony związek między narażeniem na tetrachloroetylen a zaburzeniami cyklu miesiączkowego u ludzi.

Dlaczego tutaj

Jako toksyna układowa wchłaniana drogą inhalacyjną istnieje teoretyczna możliwość zakłócenia szlaków endokrynnych, choć bezpośrednich i jednoznacznych dowodów jest niewiele.

Co musiałoby być prawdą

Narażenie zawodowe na tetrachloroetylen.