Czy nikiel w żywności i napojach jest bezpieczny?

Rozpuszczalne sole niklu i karbonyl niklu są klasyfikowane jako substancje toksyczne dla reprodukcji, a badania na zwierzętach odnotowały wady rozwojowe u potomstwa po narażeniu na karbonyl niklu. Narażenie na rozpuszczalne związki niklu lub karbonyl niklu w czasie ciąży może wpływać na rozwój dziecka i szkodzić męskiemu układowi rozrodczemu.

Dlaczego tutaj

Systemowe wchłanianie związków niklu może zakłócać procesy rozrodcze i rozwój płodu.

Co musiałoby być prawdą

Narażenie na rozpuszczalne związki niklu lub karbonyl niklu. Tolerowane dzienne pobranie (TDI) niklu z wszystkich źródeł, ustalone przez EFSA, wynosi 13 µg/kg masy ciała dziennie, a istnieją obawy, że młodsze grupy populacji przekraczają tę wartość.

Spożycie niklu może wywołać systemowe reakcje alergiczne, takie jak pęcherzykowe zapalenie skóry dłoni (pompholyx), uogólnione reakcje egzematyczne lub objawy ze strony przewodu pokarmowego (wzdęcia, biegunka, bóle brzucha) u osób uczulonych na nikiel.

Dlaczego tutaj

Nikiel naturalnie występuje w wielu produktach spożywczych i może być wchłaniany z przewodu pokarmowego, co prowadzi do ekspozycji systemowej u osób uczulonych.

Co musiałoby być prawdą

Spożycie z dietą powyżej określonych progów (np. >150 µg/dzień dla dorosłych, >100 µg/dzień dla dzieci) u osób uczulonych na nikiel. Wchłanianie jest większe na czczo.

Ostre spożycie dużych ilości związków niklu może powodować nudności, wymioty, biegunkę, bóle głowy, kaszel, duszność, a w ciężkich przypadkach śmierć.

Dlaczego tutaj

Bezpośrednie działanie toksyczne na przewód pokarmowy oraz wchłanianie systemowe prowadzące do innych objawów.

Co musiałoby być prawdą

Spożycie dużych ilości, np. 0.5 do 2.5 grama niklu, lub dawek znacznie wyższych niż typowe spożycie z dietą (50,000 do 100,000 razy więcej niż normalne poziomy w żywności i wodzie pitnej).

Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) klasyfikuje związki niklu jako rakotwórcze dla ludzi (grupa 1), a nikiel metaliczny jako prawdopodobnie rakotwórczy dla ludzi (grupa 2B), przy czym niektóre źródła wymieniają drogę pokarmową jako drogę narażenia na czynniki rakotwórcze.

Dlaczego tutaj

Wchłanianie systemowe niklu, choć główną obawą dotyczącą rakotwórczości jest wdychanie.

Co musiałoby być prawdą

Przewlekłe narażenie na związki niklu. Konkretna dawka spożyta, związana z rakotwórczością, nie jest dobrze określona u ludzi.

Druga strona

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) stwierdził, że rozwój nowotworów związany ze spożyciem niklu wraz z pożywieniem jest mało prawdopodobny, natomiast częściej stwierdza się inne szkodliwe skutki.

Unia Europejska ogranicza uwalnianie niklu z wyrobów przeznaczonych do bezpośredniego i długotrwałego kontaktu ze skórą do 0,5 µg/cm²/tydzień, a do 0,2 µg/cm²/tydzień w przypadku elementów wkładanych w przekłute części ciała, na podstawie rozporządzenia REACH (załącznik XVII, pozycja 27).

Dlaczego tutaj

Przepis ma zastosowanie do różnych artykułów gospodarstwa domowego, takich jak biżuteria, zapięcia odzieży i inne metalowe wyroby stykające się z skórą przez dłuższy czas, a jego celem jest zapobieganie uczuleniu na nikiel i alergicznemu kontaktowemu zapaleniu skóry.

Co musiałoby być prawdą

Bezpośredni i długotrwały kontakt skóry z wyrobami uwalniającymi nikiel, z określonymi limitami migracji.

Wdychanie niektórych związków niklu jest zaklasyfikowane jako rakotwórcze dla ludzi (grupa 1 IARC), a nikiel metaliczny jako prawdopodobnie rakotwórczy dla ludzi (grupa 2B IARC); jednak ogólna ekspozycja ludności na powietrze w gospodarstwie domowym jest zazwyczaj niska i nie uznaje się jej za powodującą podwyższone ryzyko nowotworu w porównaniu z warunkami zawodowymi.

Dlaczego tutaj

Związki niklu mogą występować w kurzu i powietrzu domowym, a ograniczanie narażenia na kurz jest ogólnym zaleceniem zmniejszającym ekspozycję na różne substancje.

Co musiałoby być prawdą

Wdychanie związków niklu i niklu metalicznego, zwłaszcza z kurzu. Choć głównym problemem w kontekście nowotworów jest narażenie zawodowe na wysokie stężenia, ogólne narażenie domowe na kurz zawierający związki niklu należy ograniczać.

Nikiel może u osób uczulonych wywoływać alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, czyli swędzącą wysypkę, po bezpośrednim i długotrwałym kontakcie skóry z przedmiotami domowego użytku uwalniającymi nikiel.

Dlaczego tutaj

Wiele powszechnych przedmiotów domowych, takich jak biżuteria, zapięcia odzieży (zamki błyskawiczne, zatrzaski, klamry pasków), klucze, metalowe narzędzia, przybory kuchenne i urządzenia elektroniczne, zawiera nikiel i często ma bezpośredni i długotrwały kontakt ze skórą.

Co musiałoby być prawdą

Bezpośredni i długotrwały kontakt skóry z przedmiotami uwalniającymi nikiel; unijne limity wynoszą 0,5 µg/cm²/tydzień dla produktów ogólnych i 0,2 µg/cm²/tydzień dla elementów przekłuwających wkładanych w przekłute części ciała.

Spożycie niklu uwalnianego z podgrzewanych materiałów kontaktujących się z żywnością może wywołać u osób uczulonych na nikiel ogólnoustrojowe reakcje alergiczne, takie jak rozległa wysypka, egzema i dolegliwości żołądkowo-jelitowe.

Dlaczego tutaj

Podgrzewanie kwaśnych produktów w materiałach kontaktujących się z żywnością zawierających nikiel, zwłaszcza w garnkach ze stali nierdzewnej, może powodować przenikanie niklu do potrawy, co prowadzi do narażenia pokarmowego.

Co musiałoby być prawdą

Osoby uczulone na nikiel mogą reagować na nikiel spożywany z pożywieniem; badania wykazują reakcje skórne u 40-70% uczestników po spożyciu 0,3 mg do 4 mg sześciowodnego siarczanu niklu. Uwalnianie z garnków ze stali nierdzewnej może dostarczyć do 88 µg niklu na porcję 126 g kwaśnej żywności po wielokrotnym użyciu, a z nowych patelni znacznie więcej (do 747 µg). Dodaje się to do całkowitego dziennego spożycia z dietą, które zwykle wynosi 69-350 µg/dzień. Dopuszczalne dzienne spożycie według EFSA wynosi 13 µg/kg masy ciała.

Spożycie dużych ilości niklu z materiałów kontaktujących się z żywnością może powodować ostre dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, biegunka i ból brzucha.

Dlaczego tutaj

Nikiel może uwalniać się z podgrzewanych materiałów kontaktujących się z żywnością, zwłaszcza ze stalowych garnków używanych do kwaśnych produktów, zwiększając ilość spożywanego niklu.

Co musiałoby być prawdą

Wykazano, że przypadkowe spożycie większych dawek niklu (np. 0,5 do 2,5 grama) powoduje te objawy. EPA zauważa również, że woda pitna o dużej zawartości niklu może wywoływać te objawy.

Niektóre badania sugerują, że narażenie na nikiel z materiałów mających kontakt z żywnością może być powiązane ze stresem metabolicznym i zaburzeniami hormonalnymi, potencjalnie pogarszając schorzenia takie jak zespół policystycznych jajników (PCOS).

Dlaczego tutaj

Nikiel może przenikać ze stalowych naczyń kuchennych do podgrzewanej żywności, zwłaszcza w przypadku kwaśnych potraw gotowanych przez długi czas lub w nowych garnkach, i w ten sposób przyczyniać się do narażenia na nikiel z dietą.

Co musiałoby być prawdą

Badania wykazały, że naczynia ze stali nierdzewnej mogą uwalniać do 88 mikrogramów niklu na porcję 126 gramów kwaśnej żywności, czyli nawet 34 razy więcej niż gotowanie w naczyniu niereaktywnym. To zwiększa całkowite spożycie niklu z dietą.

Druga strona

Nie ma bezpośredniego badania dowodzącego, że garnki ze stali nierdzewnej powodują PCOS, a jedynie powiązanie i sugestię, że narażenie na nikiel może obciążać metabolizm i hormony.