Czy aluminium w żywności i napojach jest bezpieczne?

Spożycie dużych ilości aluminium może prowadzić do chorób kości i mózgu u osób z upośledzoną funkcją nerek, ponieważ kumuluje się ono w organizmie.

Dlaczego tutaj

Osoby z upośledzoną funkcją nerek nie potrafią skutecznie wydalać aluminium, co prowadzi do jego gromadzenia się w tkankach, w tym w kościach i mózgu.

Co musiałoby być prawdą

Wysoka przewlekła ekspozycja doustna na aluminium, zwłaszcza z lekami zawierającymi aluminium lub zanieczyszczonym żywieniem pozajelitowym, u osób z upośledzoną funkcją nerek.

Długotrwałe przyjmowanie dużych dawek antacidów zawierających glin może powodować choroby kości, zaburzając wchłanianie fosforanów, szczególnie u osób z problemami nerek.

Dlaczego tutaj

Antacidy przyjmuje się doustnie, a ich wysoka zawartość glinu, przy spożywaniu dużych ilości przez dłuższy czas, może prowadzić do działań ogólnoustrojowych.

Co musiałoby być prawdą

Długotrwałe stosowanie dużych ilości antacidów zawierających glin (np. 300–600 mg wodorotlenku glinu na tabletkę/dawkę).

Organy regulacyjne ustaliły dopuszczalne tygodniowe pobranie glinu z pożywienia, które niektóre grupy, zwłaszcza dzieci, mogą przekraczać.

Dlaczego tutaj

Glin występuje naturalnie w żywności i wodzie, a także jest stosowany w dodatkach do żywności i opakowaniach, co prowadzi do przewlekłej ekspozycji z dietą.

Co musiałoby być prawdą

Spożycie z dietą przekraczające 1 mg glinu/kg masy ciała/tydzień (TDI EFSA) lub 2 mg/kg m.c./tydzień (PTWI JECFA), albo ekspozycja pozajelitowa przekraczająca 5 mcg/kg/dzień (FDA dla pacjentów pediatrycznych).

Spożycie glinu może zaburzać wchłanianie wapnia i fosforu, potencjalnie wpływając na zdrowie kości i zwiększając ryzyko schorzeń takich jak osteomalacja i osteoporoza, zwłaszcza u osób z upośledzoną czynnością nerek.

Dlaczego tutaj

Spożyty glin jest wchłaniany z przewodu pokarmowego i może odkładać się w tkance kostnej, zaburzając gospodarkę mineralną.

Co musiałoby być prawdą

Spożycie glinu z żywności, wody lub leków.

Niektóre badania sugerują związek między wysokim narażeniem na glin a zwiększonym ryzykiem choroby Alzheimera, jednak związek przyczynowy nie został jednoznacznie ustalony, a dowody są sprzeczne.

Dlaczego tutaj

Glin może się kumulować w tkance mózgowej, a część badań wskazuje, że może przyczyniać się do procesów neurodegeneracyjnych, jednak dokładny mechanizm i bezpośredni związek przyczynowy są wciąż badane.

Co musiałoby być prawdą

Przewlekłe spożywanie wysokich poziomów glinu, na przykład z wodą pitną powyżej 0,1 mg/dzień.

Druga strona

Inne badania nie wykazały spójnego ani przekonującego związku między narażeniem na aluminium a chorobą Alzheimera, a organy regulacyjne, takie jak EFSA, na podstawie dostępnych danych nie uznają narażenia na aluminium z diety za czynnik ryzyka rozwoju choroby Alzheimera.

Niektórzy komentatorzy uważają, że spożywanie aluminium wiąże się ze zwiększonym ryzykiem nowotworów, w tym raka piersi.

Dlaczego tutaj

Aluminium występuje w żywności, wodzie i niektórych produktach, dlatego jest spożywane.

Co musiałoby być prawdą

Ogólne spożycie aluminium z dietą.

Druga strona

Organy regulacyjne, takie jak IARC, nie klasyfikują spożytego aluminium jako czynnika rakotwórczego dla człowieka. Zwiększone ryzyko nowotworów u pracowników produkcji aluminium wynika z jednoczesnego narażenia na inne znane czynniki rakotwórcze (np. opary smoły), a nie z samego aluminium. Dowody naukowe na bezpośredni związek między spożytym aluminium a nowotworami są sprzeczne i nie zostały jednoznacznie potwierdzone, a czołowi onkolodzy stwierdzają, że spożywanie aluminium nie wiąże się z ryzykiem nowotworu.

Spożycie aluminium z materiałów kontaktujących się z podgrzewaną żywnością, zwłaszcza kwaśną lub słoną, może prowadzić do przekroczenia tolerowanego tygodniowego pobrania (TWI) ustalonego przez EFSA (1 mg/kg masy ciała/tydzień) lub tymczasowo tolerowanego tygodniowego pobrania (PTWI) ustalonego przez JECFA (2 mg/kg masy ciała/tydzień). Wartości te opierają się na niekorzystnych skutkach obserwowanych w badaniach na zwierzętach dotyczących układu nerwowego i rozrodczego.

Dlaczego tutaj

Podgrzewanie kwaśnej lub słonej żywności w nieosłoniętych naczyniach lub folii aluminiowej znacznie zwiększa przenikanie aluminium do potraw.

Co musiałoby być prawdą

Regularne spożywanie potraw gotowanych lub przechowywanych na gorąco w nieosłoniętym aluminium, zwłaszcza kwaśnych (np. pomidorów, cytrusów, octu) lub słonych. Średnie narażenie dorosłych z diety może wynosić od 0,2 do 1,5 mg/kg masy ciała/tydzień, a u dzieci i młodzieży najwyższe narażenie może wynosić od 0,7 do 2,3 mg/kg masy ciała/tydzień, potencjalnie nakładając się na TWI i go przekraczając.

Osoby z upośledzoną funkcją nerek są bardziej podatne na skutki narażenia na aluminium z kontaktu z żywnością, ponieważ ich organizm mniej skutecznie je usuwa, co może prowadzić do jego kumulacji i związanych z tym chorób kości lub mózgu.

Dlaczego tutaj

Aluminium przenikające do podgrzewanej żywności jest spożywane, a zdrowe nerki zazwyczaj wydalają jego większość. Uszkodzone nerki nie robią tego wystarczająco skutecznie, co prowadzi do gromadzenia się aluminium w organizmie.

Co musiałoby być prawdą

Spożywanie aluminium z żywności gotowanej w naczyniach aluminiowych, szczególnie u osób z istniejącymi chorobami nerek.