Czy srebro (nanocząsteczki) jest bezpieczne na skórze dziecka?

Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA) określa nanocząsteczki srebra jako potencjalne toksyny szkodliwe dla rozrodczości.

Dlaczego tutaj

Narażenie skóry dzieci na produkty zawierające nanocząstki srebra może prowadzić do wchłaniania układowego, co może wiązać się z ryzykiem toksyczności reprodukcyjnej.

Co musiałoby być prawdą

Ogólne narażenie skóry na nanocząstki srebra w produktach konsumenckich.

Druga strona

Komitet Naukowy ds. Bezpieczeństwa Konsumentów (SCCS) orzekł później, że cząstkowe srebro o wielkości mikrometrowej jest bezpieczne do stosowania na skórę w określonych stężeniach, na podstawie nowych danych wykazujących, że nie przenika ono przez skórę. Wniosek ten dotyczy jednak wyłącznie cząstek o wielkości mikrometrowej (100 nm do 1 mm) i nie znosi klasyfikacji ECHA dla postaci nanocząstek (1-100 nm). Sam SCCS stwierdził, że z powodu luk w danych nie może wydać opinii o bezpieczeństwie koloidalnego srebra w postaci nano.

Długoterminowe bezpieczeństwo nanocząstek srebra w produktach przeznaczonych dla dzieci, zwłaszcza w kontekście przewlekłego narażenia skórnego, nie jest dobrze poznane z powodu istotnych luk w danych w ocenach regulacyjnych.

Dlaczego tutaj

Dzieci stanowią grupę wrażliwą, a powszechne stosowanie nanosrebra w produktach konsumenckich wymaga kompleksowych danych o bezpieczeństwie dla tej konkretnej drogi narażenia i tej grupy wiekowej.

Co musiałoby być prawdą

Przewlekły kontakt skóry z produktami zawierającymi nanocząstki srebra.

Nanocząstki srebra, zwłaszcza mniejsze niż 45 nm, mogą przenikać przez nienaruszoną skórę człowieka i osadzać się w skórze właściwej, co przy skumulowanym narażeniu może prowadzić do miejscowego niebiesko-szarego przebarwienia skóry (argyrii).

Dlaczego tutaj

Bezpośrednie nanoszenie produktów zawierających nanocząstki srebra na skórę dzieci może prowadzić do wchłaniania przez skórę i kumulacji.

Co musiałoby być prawdą

Kontakt skóry z produktami zawierającymi nanocząstki srebra, zwłaszcza o wielkości cząstek poniżej 45 nm. Skumulowane narażenie u ludzi w dawkach od 70 do 1500 mg srebra/kg masy ciała wiązano z uogólnioną argyrią.

Druga strona

Niektóre komercyjne źródła i opinie regulacyjne dotyczące srebra mikrometrowego sugerują, że nanocząstki srebra nie przenikają przez skórę człowieka lub pozostają ograniczone do najbardziej zewnętrznych warstw.

Badania na zwierzętach wiążą aplikację skórną nanocząstek srebra w wysokich stężeniach z toksycznością układową i kumulacją w różnych narządach, w tym w nerkach, mięśniach, kościach, wątrobie i sercu.

Dlaczego tutaj

Produkty pozostawiane na skórze zapewniają długotrwały kontakt ze skórą. Przenikanie AgNP przez nienaruszoną skórę jest dyskutowane, jednak niektóre badania sugerują, że może ono występować, zwłaszcza w przypadku mniejszych cząstek lub uszkodzonej skóry, co może prowadzić do potencjalnej ekspozycji układowej.

Co musiałoby być prawdą

Aplikacja skórna nanocząstek srebra, z możliwością wchłaniania układowego i kumulacji w narządach. W badaniach na zwierzętach stosowano wysokie stężenia (100, 1000, 10000 ppm).

Nanocząstki srebra z produktów kosmetycznych mogą uwalniać się do środowiska podczas użytkowania i utylizacji, przekształcając się w potencjalnie toksyczne jony srebra lub inne związki, które mogą szkodzić organizmom wodnym i lądowym.

Dlaczego tutaj

Kosmetyki pozostawiane na skórze w końcu są zmywane, co przyczynia się do ścieków i uwalniania nanocząstek srebra do środowiska.

Co musiałoby być prawdą

Uwalnianie nanocząstek srebra z produktów kosmetycznych do systemów ścieków.

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) stwierdził, że brakuje wystarczających informacji, aby ocenić bezpieczeństwo srebra jako dodatku do żywności (E 174), dlatego nanocząstki srebra nie są dozwolone w suplementach diety ani w opakowaniach żywności, chyba że zostały zatwierdzone.

Dlaczego tutaj

Dotyczy to bezpośrednio statusu prawnego i oceny bezpieczeństwa spożycia jako dodatku do żywności lub w materiałach mających kontakt z żywnością.

Co musiałoby być prawdą

Spożycie jako dodatek do żywności (E 174) lub migracja z opakowań żywności; EFSA podaje limity migracji <0,05 mg/l w wodzie i <0,05 mg/kg w żywności.

Agencje takie jak amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków (FDA), Europejska Agencja Chemikaliów (ECHA) i Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) wydały publiczne oświadczenia odradzające doustne stosowanie srebra koloidalnego, powołując się na brak udowodnionych korzyści terapeutycznych i możliwość kumulacji toksyczności. FDA nie zatwierdziła srebra koloidalnego do żadnego leczenia medycznego.

Dlaczego tutaj

Odnosi się to bezpośrednio do stanowiska regulatorów wobec doustnego spożywania srebra koloidalnego, często sprzedawanego jako suplement diety.

Co musiałoby być prawdą

Doustne spożywanie suplementów diety zawierających srebro koloidalne.

W badaniach na zwierzętach doustne spożycie nanocząstek srebra wiązano z bioakumulacją w narządach wewnętrznych, takich jak wątroba, śledziona, nerki, mózg i jądra, co prowadziło do uszkodzeń narządów, w tym uszkodzeń wątroby i nerek oraz hiperplazji przewodów żółciowych.

Dlaczego tutaj

Spożyte nanocząstki są wchłaniane i rozprowadzane po całym organizmie, gromadząc się w różnych narządach.

Co musiałoby być prawdą

Doustna ekspozycja szczurów na dawki ≥ 125 mg/kg/dzień przez 90 dni wykazała uszkodzenia wątroby i nerek, a poziom NOAEL (No Observed Adverse Effect Level) wyniósł 30 mg/kg/dzień.

W badaniach na myszach stwierdzono, że doustne spożycie nanocząstek srebra wywołuje niestabilność genomu i uszkodzenia DNA, w tym duże delecje DNA w rozwijających się zarodkach, nieodwracalne uszkodzenia chromosomów w szpiku kostnym oraz oksydacyjne uszkodzenia DNA, co sugeruje możliwe ryzyko nowotworowe.

Dlaczego tutaj

Spożyte nanocząstki mogą docierać do różnych tkanek i oddziaływać z materiałem genetycznym.

Co musiałoby być prawdą

Doustna ekspozycja myszy na AgNP pokryte polivinylopirolidonem (PVP).

Badania na zwierzętach sugerują, że doustna ekspozycja matki na nanocząstki srebra może przenikać przez barierę łożyskową i zakłócać rozwój płodu, prowadząc do zaburzeń rozwoju, takich jak wady czaszkowo-twarzowe, deformacje kręgosłupa i zmniejszona masa płodu.

Dlaczego tutaj

Spożyte nanocząstki mogą być wchłaniane i rozprowadzane do łożyska i płodu.

Co musiałoby być prawdą

Podawanie doustne nanocząstek AgNP o wielkości 70 nm w dawce 1 mg/kg/dzień ciężarnym myszom od 1. do 14. dnia ciąży.