Czy poliester jest bezpieczny w powietrzu w pomieszczeniach?

Tkaniny poliestrowe mogą zawierać i uwalniać do powietrza w pomieszczeniach oraz do kurzu dodatki chemiczne, takie jak ftalany, PFAS (per- i polifluoroalkilowe substancje), BPA (bisfenol A) i bromowane związki zmniejszające palność, które są znanymi substancjami zaburzającymi gospodarkę hormonalną (EDC).

Dlaczego tutaj

Te substancje chemiczne są stosowane przy produkcji i wykańczaniu tekstyliów poliestrowych (np. w celu odporności na zagniatanie, odporności na wodę i plamy lub zmniejszenia palności) i mogą wypłukiwać się lub wydzielać z tkanin do środowiska wewnętrznego, gromadzić się w kurzu i przedostawać do powietrza.

Co musiałoby być prawdą

Wdychanie cząstek i pyłu w powietrzu zawierających EDC, które zostały uwolnione lub wydzielone z tekstyliów poliestrowych. Substancje te mogą zakłócać prawidłowe funkcjonowanie hormonów.

Produkty poliestrowe, zwłaszcza nowe lub z określonymi wykończeniami, mogą emitować do powietrza wewnętrznego lotne związki organiczne (LZO), takie jak naftalen, toluen i benzen, co może powodować podrażnienie dróg oddechowych, bóle głowy i zawroty głowy.

Dlaczego tutaj

Tekstylia i produkty poliestrowe (np. zasłony, meble, torby grzewcze) wydzielają LZO, szczególnie gdy są nowe, w zamkniętych pomieszczeniach lub po wystawieniu na działanie ciepła lub bezpośredniego słońca, bezpośrednio przyczyniając się do zanieczyszczenia powietrza w pomieszczeniach.

Co musiałoby być prawdą

Wdychanie LZO z produktów poliestrowych w powietrzu wewnętrznym. Na przykład poliestrowa torba grzewcza w pomieszczeniu referencyjnym o objętości 30 m³ może przy pierwszym użyciu prowadzić do stężeń naftalenu (42 µg/m³) przekraczających europejską wartość Lowest Concentration of Interest (LCI) (10 µg/m³). Benzen, znany czynnik rakotwórczy dla ludzi, wykryto również w emisjach z artykułów poliestrowych.

Tekstylia poliestrowe są istotnym źródłem unoszących się w powietrzu włókien mikroplastiku w pomieszczeniach, które mogą być wdychane przez ludzi.

Dlaczego tutaj

Poliester jest szeroko stosowany w tekstyliach wnętrzowych, takich jak odzież, pościel, dywany i tapicerka, a te przedmioty stale uwalniają mikroskopijne włókna do powietrza podczas normalnego zużycia, ruchu i tarcia.

Co musiałoby być prawdą

Wdychanie unoszących się w powietrzu cząstek mikroplastiku uwalnianych z tekstyliów poliestrowych. Szacuje się, że dorośli wdychają około 16,2 cząstki mikroplastiku na godzinę, co daje około 142 000 cząstek rocznie, a powietrze wewnątrz budynków zawiera znacznie wyższe stężenia niż powietrze na zewnątrz.

W badaniach tekstylia poliestrowe łączy się z uwalnianiem substancji zaburzających gospodarkę hormonalną (EDC), takich jak ftalany, bisfenol A (BPA)/BPS, antymon oraz per- i polifluoroalkilowe substancje (PFAS), które mogą być wchłaniane przez skórę.

Dlaczego tutaj

Długotrwały kontakt skóry z poliestrem, zwłaszcza w warunkach ciepła, potu i tarcia (np. odzież sportowa, pościel), zwiększa migrację i wchłanianie tych dodatków chemicznych do organizmu.

Co musiałoby być prawdą

Codzienny i długotrwały kontakt skóry z odzieżą poliestrową, zwłaszcza sportową, bielizną i pościelą.

Tkaniny poliestrowe są powiązane z podrażnieniami skóry, wysypkami, swędzeniem i alergicznym kontaktowym zapaleniem skóry, często z powodu nieprzepuszczalności, która zatrzymuje wilgoć i ciepło, lub przez dodatki chemiczne, takie jak barwniki dyspersyjne, żywice i wykończenia.

Dlaczego tutaj

Ciągły kontakt skóry z poliestrem w produktach noszonych bezpośrednio na skórze może tworzyć wilgotne środowisko sprzyjające podrażnieniom i wydłuża narażenie na ewentualne chemiczne substancje drażniące lub alergeny obecne w tkaninie.

Co musiałoby być prawdą

Bezpośredni i długotrwały kontakt skóry z tekstyliami poliestrowymi, zwłaszcza u osób o wrażliwej skórze, z egzemą lub istniejącymi chorobami skóry.

Odzież poliestrowa uwalnia włókna mikroplastiku, które mogą przenosić substancje zaburzające gospodarkę hormonalną (np. BPA, ftalany, PFAS). Są one łatwo wchłaniane przez skórę, zwłaszcza przy poceniu się i tarciu.

Dlaczego tutaj

Podczas długotrwałego użytkowania produktów przylegających do skóry mikroplastik uwalniany z poliestru pozostaje w bezpośrednim kontakcie ze skórą. Chemikalia zaadsorbowane na tych mikrocząsteczkach lub w nich osadzone mogą migrować i być wchłaniane, szczególnie gdy skóra jest wilgotna lub narażona na tarcie.

Co musiałoby być prawdą

Ciągły kontakt skóry z tekstyliami poliestrowymi, takimi jak odzież i pościel, prowadzący do uwalniania mikroplastiku i późniejszego przenoszenia substancji chemicznych.

Niektórzy komentatorzy uważają, że tekstylia 100% poliestrowe wytwarzają ciągłe pole elektrostatyczne przy skórze, które w badaniu dr. Ahmeda Shafika z 2003 roku powiązano ze znacznym spadkiem wskaźników zdrowia reprodukcyjnego; nie jest to konsensus naukowy.

Dlaczego tutaj

Zakłada się, że ciągłe tarcie syntetycznych włókien o skórę podczas ruchu, w produktach noszonych długotrwale na skórze (np. odzież sportowa), powoduje zaburzenia bioelektryczne.

Co musiałoby być prawdą

Noszenie tekstyliów z 100% poliestru, szczególnie podczas aktywności fizycznej powodującej tarcie o skórę.

Druga strona

Wyniki tego konkretnego badania nie zostały wystarczająco potwierdzone przez kolejne badania, a przekonanie, że odzież z poliestru bezpośrednio prowadzi do takich problemów zdrowotnych, nie ma powszechnego poparcia naukowego ani uznania regulacyjnego.

Odzież z poliestru może powodować podrażnienia skóry, wysypki i alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, głównie z powodu barwników dyspersyjnych i żywic odpornych na zagniecenia na bazie formaldehydu nanoszonych na tkaninę, które mogą przenosić się na skórę, zwłaszcza przy cieple i poceniu się.

Dlaczego tutaj

Te dodatki chemiczne są luźno związane ze strukturą tkaniny i mogą przenikać na skórę w wyniku bezpośredniego kontaktu, tarcia i wilgoci, wywołując reakcje immunologiczne u osób wrażliwych.

Co musiałoby być prawdą

Bezpośredni i długotrwały kontakt skóry z barwioną lub obrabianą odzieżą z poliestru, szczególnie w miejscach tarcia, ciepła i potu.

Druga strona

Prawdziwa alergia na sam włókno poliestrowe jest rzadka, a reakcje niemal zawsze przypisuje się dodatkom chemicznym stosowanym podczas przetwarzania.

Odzież z poliestru może zawierać pozostałości formaldehydu, znanego czynnika rakotwórczego dla ludzi (grupa 1 IARC przy wdychaniu), a także PFAS i antymon, które są powiązane z niektórymi nowotworami i uważane za możliwe czynniki rakotwórcze dla ludzi, z potencjalnym wchłanianiem przez skórę.

Dlaczego tutaj

Formaldehyd służy do uzyskania odporności na zagniecenia, PFAS do odpychania wody i plam, a antymon jako katalizator w produkcji poliestru. Substancje te mogą pozostawać w gotowej tkaninie i potencjalnie przenosić się na skórę podczas noszenia.

Co musiałoby być prawdą

Powtarzający się i długotrwały kontakt skóry z odzieżą z poliestru zawierającą te pozostałości chemiczne.

Druga strona

Chociaż same substancje chemiczne mają klasyfikacje rakotwórcze (np. grupa 1 IARC dla formaldehydu przy wdychaniu), bezpośrednie dowody łączące kontakt skóry podczas noszenia odzieży z poliestru z nowotworami u ludzi są wciąż badane, a większość obaw wynika z narażenia zawodowego lub innych dróg.

Odzież z poliestru często zawiera substancje zaburzające gospodarkę hormonalną (EDC), takie jak PFAS, ftalany, BPA i antymon, które mogą uwalniać się z tkaniny i przenikać przez skórę, potencjalnie zaburzając funkcjonowanie hormonów i będąc powiązane z problemami, takimi jak obniżona płodność czy zaburzenia metaboliczne.

Dlaczego tutaj

Te substancje są stosowane w procesach produkcji, barwienia i wykańczania (np. dla odporności na wodę i plamy, zapobiegania gnieceniu, jako plastyfikatory) i mogą przechodzić z tkaniny na skórę, zwłaszcza przy cieple, poceniu się i tarciu, prowadząc do wchłaniania przez skórę.

Co musiałoby być prawdą

Długotrwały i powtarzający się kontakt skóry z odzieżą poliestrową zawierającą te dodatki chemiczne, szczególnie w warunkach ciepła, potu i tarcia.

Druga strona

Samo włókno poliestrowe (politereftalan etylenu, PET) jest ogólnie uważane za obojętne i w testach laboratoryjnych nie aktywuje silnie receptorów estrogenowych ani androgenowych.

Odzież z poliestru podczas noszenia uwalnia mikroplastik i nanoplastik, które mogą być wchłaniane przez skórę, zwłaszcza gdy występuje pot. Cząstki te mogą przenosić substancje zaburzające gospodarkę hormonalną i potencjalnie przyczyniać się do zaburzeń równowagi hormonalnej.

Dlaczego tutaj

Włókna mikroplastiku odrywają się od odzieży poliestrowej w wyniku tarcia i ruchu. Badania eksperymentalne wskazują, że substancje chemiczne z mikroplastiku mogą przenikać do potu człowieka i być wchłaniane przez skórę, a wchłanianie jest większe przy nawilżonej skórze.

Co musiałoby być prawdą

Ciągły kontakt skóry z odzieżą poliestrową, szczególnie podczas aktywności związanych z ciepłem, potem i tarciem, prowadzący do wchłaniania przez skórę mikroplastiku i związanych z nim substancji chemicznych.

Druga strona

Chociaż mikroplastik wykryto we krwi i narządach ludzi, ostateczne przyczynowe skutki zdrowotne u ludzi wynikające konkretnie z wchłaniania mikroplastiku z ubrań przez skórę są wciąż aktywnie badane i nie zostały jeszcze w pełni ustalone.