Is zwaveldioxide veilig in voedsel en drank?

Inname van zwaveldioxide en sulfieten kan allergieachtige reacties veroorzaken, zoals astmaaanvallen, ademhalingsproblemen, piepende ademhaling, beklemming op de borst, hoofdpijn, misselijkheid, netelroos en in ernstige gevallen anafylactische shock, vooral bij gevoelige personen, met name astmapatiënten.

Waarom hier

Zwaveldioxide wordt veelvuldig gebruikt als conserveermiddel en antioxidant in diverse levensmiddelen en dranken, zoals gedroogd fruit, wijnen, vruchtensappen en ingelegde groenten, wat leidt tot blootstelling via de voeding.

Wat zou waar moeten zijn

Inname van levensmiddelen en dranken die sulfieten/zwaveldioxide bevatten, met name bij concentraties van 10 delen per miljoen (ppm) of meer.

De andere kant

Voor de algemene bevolking wordt zwaveldioxide over het algemeen als veilig beschouwd wanneer het als voedingsadditief wordt gebruikt in overeenstemming met de Good Manufacturing Practice (GMP) en binnen de vastgestelde wettelijke grenzen. Regelgevende instanties zoals JECFA, FDA en EFSA hebben de veiligheid ervan beoordeeld en grenzen vastgesteld of etikettering van het sulfietgehalte verplicht gesteld.

Inname van zwaveldioxide, zelfs in kleine of grote hoeveelheden, kan irritatie van het maag-darmkanaal veroorzaken, met klachten zoals misselijkheid, braken, buikpijn en diarree.

Waarom hier

Zwaveldioxide wordt als conserveermiddel in diverse levensmiddelen en dranken gebruikt, waardoor inslikken een directe blootstellingsroute is.

Wat zou waar moeten zijn

Inname van voedingsmiddelen en dranken die zwaveldioxide of sulfieten bevatten.

De andere kant

Voor de algemene bevolking wordt zwaveldioxide over het algemeen als veilig beschouwd wanneer het als voedingsadditief wordt gebruikt in overeenstemming met de Good Manufacturing Practice (GMP) en binnen de vastgestelde wettelijke grenzen. Regelgevende instanties zoals JECFA, FDA en EFSA hebben de veiligheid ervan beoordeeld en grenzen vastgesteld of etikettering van het sulfietgehalte verplicht gesteld.

Sommige onderzoekers vermoeden dat het eten van voedsel dat met zwavelhoudende stoffen is geconserveerd, causaal verband kan houden met bepaalde ontstekingsziekten van de darm, mogelijk doordat zwavelreducerende Desulfovibrio-bacteriën het darmslijmvlies beschadigen. Daarnaast wordt vermoed dat het additief natriummetabisulfiet, dat zwaveldioxide vrijmaakt, de functies van darmslijmvliescellen verstoort en ontstekingsprocessen bevordert.

Waarom hier

Zwaveldioxide en de afgeleide stoffen worden als conserveermiddel in levensmiddelen gebruikt, waardoor ze als onderdeel van het dieet worden ingenomen.

Wat zou waar moeten zijn

Consumptie van voedsel dat is geconserveerd met zwavelhoudende stoffen, zoals natriummetabisulfiet.

De andere kant

De pathogenese van bijwerkingen op sulfieten is niet duidelijk gedocumenteerd, en het is onwaarschijnlijk dat sulfietreacties in alle gevallen allergisch en immuungemedieerd zijn of anafylactische reacties veroorzaken. Het gezamenlijke FAO/WHO-expertcomité voor voedseladditieven (JECFA) heeft de veiligheid van zwaveldioxide beoordeeld en een aanvaardbare dagelijkse inname (ADI) van 0–0,7 mg/kg lichaamsgewicht per dag vastgesteld.

Een hoge inname van sulfieten via de voeding kan een veiligheidsrisico vormen voor grote consumenten van levensmiddelen die deze toevoegingen bevatten, omdat de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA) onvoldoende toxiciteitsgegevens vond om een Aanvaardbare Dagelijkse Inname (ADI) af te leiden en voor grote consumenten in de meeste bevolkingsgroepen marges van blootstelling (MOE) onder 80 berekende, wat wijst op mogelijke veiligheidsrisico's.

Waarom hier

Sulfieten, waaronder zwaveldioxide, worden als conserveermiddel en antioxidant toegevoegd aan een reeks levensmiddelen, zoals gedroogd fruit en groenten, aardappelproducten, bier, wijn en vruchtensappen.

Wat zou waar moeten zijn

Hoge voedingsinname van levensmiddelen en dranken die sulfieten bevatten (E220-E228).

De andere kant

Het gezamenlijke FAO/WHO-deskundigencomité voor levensmiddelenadditieven (JECFA) heeft een ADI van 0–0.7 mg/kg lichaamsgewicht/dag vastgesteld voor zwaveldioxide, gebaseerd op een no observed effect level (NOEL) van 70 mg/kg lichaamsgewicht/dag uit langetermijnstudies bij ratten. Voor de algemene bevolking worden kleine hoeveelheden zwaveldioxide volgens de huidige regelgeving als veilig beschouwd.