Adelyons / Anchorly / Dzienny dziennik demencji
Co śledzić w dziennym dzienniku demencji
Przydatny dzienny dziennik demencji zapisuje niewielki, stały zestaw informacji: sen, posiłki i apetyt, nastrój i pobudzenie, podane leki, korzystanie z toalety oraz każdą trudną chwilę wraz z tym, co pomogło. Krótki i prowadzony na bieżąco zamienia tygodnie dni słabo pamiętanych we wzorce, na podstawie których Ty i zespół opiekunów możecie realnie działać.
Po co jest dzienny dziennik
Dziennik ma odpowiadać na pytania, na które nie da się odpowiedzieć z pamięci: czy sytuacja się pogarsza, kiedy są najtrudniejsze godziny, czy zmiana rutyny pomogła i co lekarz powinien usłyszeć w pierwszej kolejności.
Dni opieki zlewają się ze sobą, a najgorsze chwile pamiętamy najwyraźniej, co zniekształca obraz tego, jak naprawdę jest. Krótki zapis dzienny to koryguje, a odpowiedź na pytanie „Jak się czuje od czasu, gdy zmieniliśmy jej rozkład dnia?” jest wtedy faktem, a nie przypuszczeniem.
Podstawowe rzeczy do śledzenia
Notuj regularnie kilka pozycji, zamiast od czasu do czasu wszystkiego. Sześć kategorii obejmuje większość tego, co okazuje się przydatne.
| Co zapisywać | Dlaczego to ważne | Kiedy |
|---|---|---|
| Sen | Mniej więcej o której poszła spać, jak minęła noc, ewentualne budzenie się lub błąkanie. Zmiany snu zwykle poprzedzają inne zmiany. | Każdego ranka |
| Posiłki i apetyt | Czy jadła i piła. Pominięte posiłki i małe ilości płynów często objawiają się później w ciągu dnia pobudzeniem. | Po każdym posiłku |
| Nastrój i pobudzenie | Prosta ocena i kilka słów. To kolumna, która ujawnia wzorce zależne od pory dnia. | Raz lub dwa razy dziennie oraz przy incydentach |
| Podane leki | Oznaczenie „podano” lub „nie podano” przy harmonogramie, by nikt nie musiał zgadywać, czy dawka została przyjęta. | Przy każdej dawce |
| Toaleta i kontynencja | Zmiany w tym obszarze są często pierwszym sygnałem problemu fizycznego, o którym warto wspomnieć lekarzowi. | Na bieżąco |
| Trudne chwile | Co je wywołało, co się wydarzyło, co ostatecznie pomogło. | Zaraz po fakcie, dopóki pamięć jest świeża |
| Dobre chwile | Piosenka, do której śpiewała, popołudnie, które dobrze minęło. Mają znaczenie dla morale i pokazują, co warto powtórzyć. | Kiedy tylko się zdarzą |
Zapisuj trudne momenty w trzech częściach
Najbardziej przydatny nawyk to zapisywanie trudnych epizodów według stałej struktury: wyzwalacza, zachowania i tego, co pomogło. Notatki w dowolnej formie trudno porównać z tygodnia na tydzień; trzy stałe pola – już łatwo.
Wyzwalaczem jest wszystko, co działo się w ciągu dziesięciu minut wcześniej, w tym pora dnia, osoby obecne i to, o co proszono. Zachowanie to to, co zaobserwowano, opisane wprost. To, co pomogło, to część, o którą ludzie często zapominają, a potem żałują, że jej nie zapisali, bo staje się ona listą, którą przekazuje się następnemu opiekunowi. Jeśli te epizody skupiają się późnym popołudniem, przeczytaj nasz przewodnik o zespole zachodzenia słońca w demencji.
Jak to utrzymać na dłużej
Najlepszy dziennik to ten, który wciąż istnieje w szóstym tygodniu. Zawsze stawiaj szybkość ponad kompletność.
- Zapisuj od razu, w kilka sekund. Wpis odtworzony o 11pm to w większości fikcja.
- Używaj stuknięć i krótkich ocen zamiast akapitów. To właśnie w prozie dzienniki umierają.
- Zachowuj te same kategorie każdego dnia, żeby porównania miały sens.
- Akceptuj luki. Opuszczony dzień nie oznacza porażki, a uzupełnianie z pamięci tylko dodaje szumu.
- Prowadź go w telefonie, który i tak masz przy sobie, a nie w zeszycie leżącym w kuchni.
Jak sprawić, by dziennik był użyteczny dla lekarza
Przed wizytą streść dziennik na jednej stronie: co się zmieniło od ostatniego razu, wzorzec trudnych momentów, aktualne leki oraz dwa lub trzy najpilniejsze pytania.
Wizyty są krótkie, a wersja wydarzeń, którą pamiętasz siedząc w gabinecie, nie jest tą przydatną. Daty i częstotliwości liczą się znacznie bardziej niż wrażenia, a to samo podsumowanie przydaje się opiekunowi, osobie zapewniającej opiekę wytchnieniową albo izbie przyjęć, gdy po raz pierwszy spotykają tę osobę.
Czego nie zapisywać
Oprzyj się pokusie zapisywania wszystkiego. Dziennik z dwudziestoma polami porzuca się w ciągu dwóch tygodni, a żaden lekarz nie chce arkusza z parametrami życiowymi, o które nikt nie prosił.
Pomijaj wszystko, czego nie wykorzystałbyś do działania lub zgłoszenia. Jeśli kategoria przez miesiąc nie dała niczego użytecznego, usuń ją. Zachowaj też godność zapisu: będą go czytać inni ludzie, a osoba, której dotyczy, zasługuje na to, by pisać o niej jako o człowieku, a nie jako o liście deficytów.
Gdzie przechowywany jest dziennik i kto może go zobaczyć
Dziennik dotyczący demencji zawiera informacje o zdrowiu osoby, która często nie może wyrazić zgody na sposób ich udostępniania, więc traktuj go odpowiednio. Wybieraj zapis przechowywany na własnym urządzeniu zamiast przesyłanego do usługi, a fragmenty udostępniaj świadomie, zamiast przyznawać stały dostęp.
Prowadzenie dziennika w Anchorly
Anchorly to lokalna aplikacja dla opiekunów osób z demencją, zbudowana wokół dziennika, który nadąża za codziennością. Pobudzenie i nastrój, sen, posiłki, podane leki, toaleta, wędrowanie i dobre chwile zapisujesz jednym lub dwoma dotknięciami. Trudne momenty opisujesz jako wyzwalacz, zachowanie i to, co pomogło, a Pattern Keeper pokazuje, kiedy pobudzenie się nasila. Nie ma konta ani chmury: wpisy są przechowywane w lokalnej bazie danych w Twoim telefonie. Z Anchorly+ możesz wygenerować na urządzeniu PDF z podsumowaniem opieki i samodzielnie go udostępnić.
Więcej poradników: Zdrowie & opieka · wszystkie poradniki Adelyons