Adelyons / Anchorly / Eenpagina-profiel
Wat je opneemt in een profiel van één pagina voor iemand met dementie
Een eenpagina-profiel is een korte, persoonsgerichte samenvatting die een nieuwe zorgverlener in twee minuten kan lezen: wie de persoon is, wat voor hem of haar belangrijk is, hoe hij of zij het liefst ondersteund wordt, wat vaak van streek maakt en wat betrouwbaar helpt. Het gaat mee naar logeerzorg, het ziekenhuis en een verhuizing naar een verpleeghuis.
Wat een eenpagina-profiel is
Het is één pagina over de persoon in plaats van over de aandoening, geschreven door de mensen die hem of haar het beste kennen en bedoeld voor mensen die hem of haar nog niet kennen. Je ziet het ook wel een levensverhaal, een over-mij-formulier of een ziekenhuispaspoort genoemd.
De reden is eenvoudig: iemand met dementie kan misschien niet zeggen: „Ik word Jim genoemd, niet James”, „Ik drink mijn thee sterk” of „Ik word bang als mensen me haasten”. Zonder pagina die dat vastlegt, moet elke nieuwe oppas, zorgverlener van een uitzendbureau of verpleegkundige op de afdeling het door vallen en opstaan leren, en de persoon draagt de kosten van dat leren.
Wat erin moet
Zes onderwerpen: identiteit, levensverhaal, dagritme, communicatie, wat van streek maakt en wat helpt. Alles wat de manier waarop een vreemde hem of haar in het eerste uur behandelt niet zou veranderen, kun je weglaten.
| Onderdeel | Wat je schrijft | Voorbeeld |
|---|---|---|
| Wie ik ben | Voorkeursnaam, een recente foto, familieleden met naam en relatie | „Noem me Peggy. Mijn man Ron is in 2019 overleden; mijn dochter Anne komt op zondag langs.” |
| Mijn leven | Werk, waar ze opgroeiden, vrijwilligerswerk, geloof, de dingen waarmee ze bekend stonden | „Ik heb 30 jaar op de basisschool les gegeven en help nog steeds graag kinderen.” |
| Mijn dag | Tijden van opstaan en slapen, hoe ze eten, hoe het dagritme eruitziet | „Opstaan om 6 uur. Eerst thee, voor alles. Een middagdutje of de avond is lastig.” |
| Hoe je met mij praat | Gehoor- of zichtbehoeften, tempo, of je keuzes geeft of stap voor stap werkt | „Kijk me aan en stel één vraag tegelijk. Ik antwoord beter op een keuze uit twee.“ |
| Wat mij van streek maakt | Bekende triggers, duidelijk benoemd en zonder de schuld te geven | „Gehaast worden tijdens het aankleden. Harde televisie. Meerdere mensen die tegelijk praten.“ |
| Wat helpt | Wat hen betrouwbaar tot rust brengt, concreet genoeg om op te handelen | „Bigbandmuziek. Handdoeken opvouwen. Een wandeling tot aan het einde van de straat.“ |
| Praktische informatie | Allergieën, mobiliteit, bril en gehoorapparaten, wie er gebeld moet worden | „Draagt een gehoorapparaat, alleen in het rechteroor. Anne is de eerste die gebeld moet worden.“ |
De voorbeelden hierboven zijn illustraties, geen sjabloon om na te maken. De waarde van de pagina zit volledig in hoe specifiek zij voor één persoon is.
Schrijf het in hun eigen stem, niet als een lijst met diagnoses
Schrijf waar mogelijk in de ik-vorm en beschrijf de persoon in plaats van de beperkingen. „Ik doe dingen graag op mijn eigen tempo“ verandert hoe iemand een ruimte benadert, iets wat „weerstand tegen zorg“ niet doet.
Een profiel dat leest als een lijst met problemen leert een nieuwe zorgverlener om een lastige cliënt te verwachten. Een profiel dat leest als een persoon leert hen een persoon te verwachten, en beschermt bovendien de waardigheid van iemand die niet kan nakijken wat over hem of haar is geschreven.
Het gedeelte over wat helpt is het nuttigste deel
Als je maar één onderdeel goed kunt maken, maak dan dit onderdeel. Het is het gedeelte waar een nieuwe zorgverlener naar grijpt in een moeilijk moment, en het is het deel dat niemand anders kan reconstrueren.
Wees concreet. „Muziek“ helpt niet op een slechte avond om 17.00 uur; de naam van de zanger en waar de afspeellijst staat wel. Hetzelfde geldt voor de zin die hen geruststelt, het fotoalbum dat werkt, de klus waarbij ze graag helpen en de wandeling waar ze altijd mee instemmen. Als je een dagboek bijhoudt, schrijft dit deel zich grotendeels vanzelf uit de „wat hielp“-notities die je al hebt vastgelegd; zie wat je moet bijhouden in een dagelijks logboek bij dementie.
Wanneer je het overdraagt
Geef het profiel aan iedereen die tijd met hen doorbrengt zonder dat jij erbij bent, liefst vóór de eerste dienst en niet tijdens.
- Een nieuwe oppas, een zorgverlener van een uitzendbureau of een logeerzorgdienst.
- Een dagcentrum of de eerste week in een woonvoorziening voor geheugenzorg.
- Een ziekenhuisopname of een bezoek aan de spoedeisende hulp, waar het personeel geen voorgeschiedenis kent en weinig tijd heeft.
- Familieleden die zelden op bezoek komen en het bezoek moeilijk vinden.
Voeg het waar nodig de actuele situatie toe: een profiel vertelt wie iemand is, en een korte zorgsamenvatting vertelt hoe het de laatste tijd gaat. Op de spoedeisende hulp zijn beide nuttiger dan alles wat je op dat moment zelf zult onthouden te zeggen.
Actueel houden
Bekijk het wanneer iets niet meer werkt of wanneer er iets nieuws begint te helpen, en in ieder geval om de paar maanden. Dementie verandert, en een profiel dat de dagelijkse routine van vorig jaar beschrijft, kan de mensen die erop vertrouwen op het verkeerde been zetten.
Houd de pagina kort terwijl hij zich ontwikkelt. Als je iets toevoegt, haal dan ook iets weg; een document van drie pagina's wordt aan het begin van een dienst niet gelezen, en dan is het schrijven ervan zinloos.
Een levensverhaal bewaren in Anchorly
Anchorly bewaart een persoonsgericht levensverhaal en een rustige kaart, zodat wat helpt bij onrust met één tik beschikbaar is en elke oppas, respijtzorgverlener of zorginstelling kan lezen wie de persoon is. Alles staat in een lokale database op je telefoon, zonder account en zonder cloudbackend. Met Anchorly+ kun je op het apparaat een PDF maken over de persoon of een zorgoverzicht, en die zelf delen.
Meer gidsen: Gezondheid & zorg · alle gidsen van Adelyons