Is natriumpolyacrylaat veilig als een kind het inslikt?

Natriumpolyacrylaat is door de FDA goedgekeurd als veilig voedingsadditief, maar het gebruik is beperkt tot specifieke moleculaire gewichten en concentraties en mag bij de suikerproductie, om mineraalaanslag te beheersen, niet meer dan 3,6 delen per miljoen op gewichtsbasis van ruw sap bedragen.

Waarom hier

Deze beperking geldt rechtstreeks voor inname door kinderen, doordat ze de maximaal toegestane niveaus en voorwaarden vastlegt voor natriumpolyacrylaat in voedingsmiddelen die kinderen kunnen eten.

Wat zou waar moeten zijn

Inname als voedingsadditief in concentraties van niet meer dan 3,6 ppm bij suikerproductie, met een gewichtsgemiddeld moleculair gewicht van 2.000 tot 2.300 en een verhouding van gewichtsgemiddeld tot aantalgemiddeld moleculair gewicht van niet meer dan 1,3.

Inslikken van droog natriumpolyacrylaat door kinderen kan leiden tot levensbedreigende obstructie van het maag-darmkanaal of de luchtwegen, doordat het snel en sterk opzwelt bij contact met lichaamsvloeistoffen. Producten die het bevatten moeten daarom buiten bereik van kwetsbare groepen worden gehouden.

Waarom hier

Het superabsorberende polymeer zwelt sterk op in aanwezigheid van water of speeksel en vormt een gel die de slokdarm of darmen fysiek kan blokkeren. Dit is vooral zorgwekkend bij onbedoeld inslikken door kinderen, bijvoorbeeld van producten als luiers of waterkralen.

Wat zou waar moeten zijn

Onbedoeld inslikken van droog natriumpolyacrylaat, vooral in hoeveelheden die kunnen opzwellen en een blokkade veroorzaken (bijv. luiergel, waterabsorberende kralen).

Direct huidcontact met natriumpolyacrylaat, vooral in de vorm van droog poeder of als het restanten acrylzuur bevat, kan milde huidirritatie veroorzaken.

Waarom hier

Huishoudelijke oppervlaktereinigers komen vaak in direct huidcontact tijdens het aanbrengen of afvegen, en resten kunnen op oppervlakken opdrogen, waardoor gebruikers mogelijk worden blootgesteld aan het poeder of restmonomeren.

Wat zou waar moeten zijn

Direct huidcontact met huishoudelijke oppervlaktereinigers met natriumpolyacrylaat, vooral als het product poederachtig is, tot poeder opdroogt of restanten acrylzuur bevat (bijv. boven 300 PPM).

Inademing van fijn natriumpolyacrylaatpoeder, dat via huishoudelijke oppervlaktereinigers in de lucht terechtkan komen, kan leiden tot luchtwegirritatie.

Waarom hier

Schoonmaakmiddelen voor oppervlakken in huis, vooral sprays of poeders, kunnen tijdens gebruik fijne deeltjes in de lucht afgeven, wat tot blootstelling via inademing leidt.

Wat zou waar moeten zijn

Inademing van in de lucht zwevende natriumpolyacrylaatdeeltjes uit schoonmaakmiddelen voor oppervlakken in huis, vooral als de concentratie gedurende acht uur hoger is dan 0.05 mg/m3.

Natriumpolyacrylaat is niet biologisch afbreekbaar en kan in het milieu blijven bestaan. Het breekt af tot microplastics die bijdragen aan vervuiling van bodem- en waterecosystemen.

Waarom hier

Schoonmaakmiddelen voor oppervlakken in huis die natriumpolyacrylaat bevatten, worden meestal door de afvoer gespoeld, komen in het afvalwatersysteem terecht en uiteindelijk in het bredere milieu.

Wat zou waar moeten zijn

Vrijkomen van natriumpolyacrylaat uit schoonmaakmiddelen voor oppervlakken in huis in het afvalwater, en daarna ophoping in bodem en aquatische milieus.

Environment Canada classificeert natriumpolyacrylaat als "naar verwachting giftig of schadelijk" en het is een niet-biologisch afbreekbaar synthetisch polymeer dat in het milieu kan blijven bestaan en kan afbreken tot microplastische deeltjes die bijdragen aan vervuiling van bodem en waterlichamen.

Waarom hier

Als ingrediënt van wasmiddelen komt het tijdens wascycli in het afvalwater terecht.

Wat zou waar moeten zijn

Vrijkomen in aquatische en terrestrische milieus via afvalwater van het wassen.

De andere kant

Sommige bronnen classificeren natriumpolyacrylaat als "grensgeval" of "grijs gebied" in de definitie van microplastics, omdat het in water zwelt in plaats van een vaste deeltje te zijn.