Is polypropyleen veilig als een kind het eet?

Inslikken van polypropyleen kan milde maag-darmirritatie en -stoornissen veroorzaken.

Waarom hier

Dit gaat direct in op de mogelijke effecten van het innemen van polypropyleen.

Wat zou waar moeten zijn

Inname van polypropyleen, hoewel dit als onwaarschijnlijk wordt beschouwd in significante hoeveelheden.

De andere kant

Polypropyleen wordt over het algemeen als veilig beschouwd voor contact met mensen en is door toezichthoudende instanties goedgekeurd voor toepassingen met voedsel.

Sommige voedselverpakkingen van polypropyleen kunnen hormoonontregelende stoffen afgeven, vooral bij blootstelling aan hitte, langdurig contact of zure voedingsmiddelen, wat mogelijk de gezondheid van kinderen kan beïnvloeden.

Waarom hier

Dit betreft de mogelijke afgifte van chemische stoffen uit polypropyleenproducten die door kinderen worden ingeslikt, met gevolgen voor de hormoonregulatie.

Wat zou waar moeten zijn

Inname van voedsel of vloeistoffen uit polypropyleen verpakkingen, vooral wanneer deze verwarmd zijn, langdurig in contact met de verpakking zijn geweest of zure stoffen bevatten.

De andere kant

Polypropyleen wordt over het algemeen als veilig beschouwd voor contact met voedsel en is door de FDA goedgekeurd; het bevat van nature geen BPA of ftalaten, die bekende hormoonontregelaars zijn.

Blootstelling aan microplastics en bijbehorende additieven uit polypropyleenproducten kan verband houden met nadelige ontwikkelingseffecten bij kinderen, waaronder veranderde groeipatronen, verstoring van de neurologische ontwikkeling en een verhoogd risico op stofwisselingsstoornissen zoals obesitas en diabetes.

Waarom hier

Dit betreft de mogelijke langetermijneffecten op de gezondheid van microplasticinname uit polypropyleen voor de ontwikkeling en de stofwisseling van kinderen.

Wat zou waar moeten zijn

Chronische inname van microplastics en bijbehorende additieven uit polypropyleenproducten, vooral tijdens de foetale periode en de vroege kindertijd.

De andere kant

Er is meer onderzoek nodig om de langetermijneffecten van microplasticinname op de menselijke gezondheid, vooral bij kinderen, volledig te begrijpen.

Babyflesjes van polypropyleen kunnen miljoenen microplasticdeeltjes afgeven, vooral wanneer ze bij hoge temperaturen worden gesteriliseerd of met warme vloeistoffen en schudden worden gebruikt, wat leidt tot een aanzienlijke dagelijkse inname door zuigelingen.

Waarom hier

Dit betreft rechtstreeks de inname van microplastics uit polypropyleenproducten die specifiek voor kinderen zijn ontworpen.

Wat zou waar moeten zijn

Dagelijkse inname van microplastics uit polypropyleen babyflesjes, geschat op ongeveer 1.6 miljoen deeltjes per dag voor flesgevoede baby's in de eerste 12 levensmaanden, met een vrijkomen dat toeneemt onder thermische en mechanische belasting (bijvoorbeeld sterilisatie bij hoge temperatuur, heet water, schudden).

De andere kant

Veel experts denken dat een deel van de ingeslikte microplastics het spijsverteringsstelsel gewoon passeert en wordt uitgescheiden.

Eén studie vond dat onregelmatig gevormde polypropyleen microplastics menselijke borstkankercellen kunnen beïnvloeden door de progressie van de kanker te bevorderen, wat aangeeft dat meer onderzoek nodig is naar de mogelijke kankerverwekkende routes van microplastics.

Waarom hier

Microplastics komen via voedsel en water in het lichaam terecht, en hun aanwezigheid in menselijk weefsel wordt onderzocht op mogelijke gezondheidseffecten.

Wat zou waar moeten zijn

Inname van polypropyleen microplastics, waarbij de omvang en duur van de blootstelling voor dit effect bij mensen nog onderzocht worden.

Orale inname van polypropyleen microplastics (PP-MPs) is in muizenstudies in verband gebracht met apoptose in de dikke darm en beschadiging van de darmbarrière door oxidatieve stress en ontsteking.

Waarom hier

Microplastics, waaronder polypropyleen, komen steeds vaker voor in de menselijke voedselketen en kunnen via voedsel en water worden ingeslikt.

Wat zou waar moeten zijn

Inname van polypropyleen microplastics, met studies in muizen met concentraties van 0.1, 1.0 en 10 mg/mL van 8 μm en 70 μm PP-MPs gedurende 28 dagen.

Polypropyleen (PP) wordt over het algemeen als veilig beschouwd voor inname wanneer het als voedselcontactmateriaal wordt gebruikt, omdat het chemisch inert is, weinig extraheerbare stoffen bevat en door regelgevende instanties zoals de FDA en EFSA is goedgekeurd voor direct contact met levensmiddelen.

Waarom hier

Polypropyleen wordt veel gebruikt in voedselverpakkingen en -containers, waardoor voedsel en drank direct in contact komen en vervolgens worden ingeslikt.

Wat zou waar moeten zijn

Inname van voedsel of drank die in contact is geweest met polypropyleen verpakkingen of containers, waaronder warm of zuur voedsel.

Bij sommige polypropyleenproducten is gevonden dat ze androgene hormonen beïnvloeden, en plastic voedselverpakkingen, waaronder PP, kunnen stoffen bevatten die het hormoonstelsel en de stofwisseling verstoren en in voedsel kunnen uitlogen.

Waarom hier

Hitte kan het uitlogen van chemische additieven uit polypropyleen naar voedsel verhogen, waarvan sommige hormoonontregelende eigenschappen kunnen hebben.

Wat zou waar moeten zijn

Opname van chemische stoffen die migreren uit verwarmd polypropyleen als materiaal dat met voedsel in contact komt. Een studie uit 2019 vond dat sommige polypropyleenproducten androgene hormonen beïnvloedden.

De andere kant

Polypropyleen wordt over het algemeen niet beschouwd als een hormoonontregelende stof (EDC) en wordt door sommige bronnen als veilig beschouwd. Onderzoeken met uterotrofe en Hershberger-tests bij ratten suggereren dat uitloogsels uit plastic voedselverpakkingen (PP of PET) geen significante schadelijke effecten lijken te veroorzaken die verband houden met hormoonontregeling. Polypropyleen wordt ook vermeld als vrij van BPA en ftalaten, die bekende EDC's zijn.

Verhoogde temperaturen bevorderen de oxidatie en hydrolyse van polypropyleen, wat leidt tot afbraak en mogelijk tot het vrijkomen van niet-opzettelijk toegevoegde stoffen (NIAS) en andere chemische additieven in voedsel.

Waarom hier

Het gebruik 'food_contact_heated' stelt polypropyleen rechtstreeks bloot aan verhoogde temperaturen, wat oxidatieve afbraakprocessen kan starten en versnellen.

Wat zou waar moeten zijn

Het eten van voedsel dat in contact is geweest met polypropyleen dat is verhit tot hoge temperaturen (bijvoorbeeld boven 75 °C, of tijdens verhitting in de magnetron), vooral als het plastic oud of gekrast is of in contact komt met zure of alkalische voedingsmiddelen. Hoge schuifsnelheden en temperaturen tijdens recycling kunnen ook de hoeveelheid afbraakproducten in gerecycled PP verhogen.

De andere kant

Polypropyleen wordt over het algemeen beschouwd als chemisch inert en bestand tegen zuren, basen en de meeste oplosmiddelen, met een hoge hittebestendigheid die helpt uitloging onder normale omstandigheden bij warm voedsel te voorkomen. Regelgevende instanties zoals de FDA en de EFSA keuren polypropyleen goed voor contact met voedsel, op basis van uitgebreide tests op migratie en toxicologische profielen van stoffen.

Voedsel verhitten in polypropyleen containers, vooral in de magnetron, verhoogt de afgifte van microplastic- en nanoplasticdeeltjes aan het voedsel aanzienlijk.

Waarom hier

Het gebruik 'food_contact_heated', met name magnetronverwarming, wordt gezien als de belangrijkste factor die chemische bindingen verzwakt en de migratie van microplastic- en nanoplasticdeeltjes uit het plastic naar het voedsel verhoogt.

Wat zou waar moeten zijn

Voedsel eten dat is verhit in polypropyleen containers: studies tonen de afgifte van honderdduizenden tot miljoenen microplasticdeeltjes (bijv. 326,000 tot 534,000 deeltjes in een voedingssimulant na vijf minuten verhitten in de magnetron). Hoger vermogen, langere duur en oude of bekraste containers verhogen de deeltjesafgifte. Gekoeld of ingevroren plastic dat snel en intens wordt verhit, geeft ook meer af.

De andere kant

De wetenschap heeft nog niet vastgesteld dat het verhitten van voedsel in plastic containers aantoonbaar ziekte veroorzaakt in klinische zin. Een voorlopige beoordeling door de Europese Voedselveiligheidsautoriteit (EFSA) concludeerde dat er weliswaar duidelijk bewijs is voor de afgifte van microplastic uit materialen die met voedsel in contact komen, maar dat de werkelijke hoeveelheden waarschijnlijk lager zijn dan veel studies suggereren, en dat het huidige bewijs geen zorgen geeft over een risico voor de menselijke gezondheid. De EFSA zal naar verwachting eind 2027 een wetenschappelijk advies publiceren over mogelijke gezondheidsrisico's.