Is hexabromocyclododecaan veilig bij inademing?

Blootstelling aan hexabroomcyclododecaan (HBCD) via inademing vormt een onaanvaardbaar risico voor de menselijke gezondheid, waaronder ontwikkelingseffecten zoals een verminderde foetale levensvatbaarheid en een lager lichaamsgewicht, kortdurende veranderingen in schildklierhormonen die kunnen leiden tot onomkeerbare ontwikkelingseffecten zoals neurotoxiciteit, en chronische verstoring van de schildklier.

Waarom hier

HBCD is een additieve vlamvertrager in producten zoals gebouwisolatie, textiel en kunststoffen. Het is niet chemisch gebonden en kan als fijn stof in de binnenlucht vrijkomen, waar het vervolgens kan worden ingeademd.

Wat zou waar moeten zijn

Kortdurende en langdurige inademing van HBCD-stof en -deeltjes die vrijkomen uit consumentenproducten en bouwmaterialen, vooral in beroepssituaties zonder persoonlijke beschermingsmiddelen, maar ook voor de algemene bevolking.

Van hexabroomcyclododecaan (HBCD) wordt vermoed dat het de vruchtbaarheid of het ongeboren kind schaadt, het kan schadelijk zijn voor borstgevoede kinderen, en inademing van het stof kan snel hinderlijke concentraties bereiken.

Waarom hier

HBCD komt als stof uit producten in de binnenlucht vrij, waar het door de algemene bevolking kan worden ingeademd, inclusief zwangere vrouwen en kinderen.

Wat zou waar moeten zijn

Inademing van in de lucht zwevend HBCD-stof, vooral in binnenruimten waar met HBCD behandelde producten aanwezig zijn.

Hexabroomcyclododecaan (HBCD) is ingedeeld als persistente organische verontreiniging (POP) vanwege de persistentie, bioaccumulatie, langeafstandstransport in het milieu en toxiciteit, wat heeft geleid tot een verbod of beperking in veel regio's. Het geeft ook aanleiding tot mogelijke zorgen voor de menselijke gezondheid, op basis van dierproeven die wijzen op mogelijke reproductieve, ontwikkelings- en neurologische effecten van blootstelling, inclusief via inademing.

Waarom hier

Als niet-covalent gebonden additief in diverse producten (isolatie, textiel) kan HBCD migreren naar het binnenstof en de binnenlucht, waardoor inademing een blootstellingsroute is voor de algemene bevolking.

Wat zou waar moeten zijn

Inademing van HBCD-houdend binnenstof en in de lucht zwevende deeltjes afkomstig van producten en milieucompartimenten.

Studies bij ratten en zebravissen suggereren dat hexabromocyclododecaan (HBCD) het schildklierhormoonsysteem kan verstoren, met invloed op de stofwisseling, het transport en de aanmaak van schildklierhormonen.

Waarom hier

HBCD, een toegevoegd vlamvertrager, kan als stof vrijkomen uit consumentenproducten en bouwmaterialen in de binnenlucht, wat leidt tot blootstelling via inademing.

Wat zou waar moeten zijn

Blootstelling via inademing aan HBCD-stof en -deeltjes uit binnenomgevingen, zoals waargenomen in diermodellen.

Dier- en in-vitrostudies suggereren dat hexabromocyclododecaan (HBCD) ontwikkelingsneurotoxische effecten kan veroorzaken, de opname van neurotransmitters kan veranderen en invloed kan hebben op neurale signalering, apoptose en oxidatieve stress.

Waarom hier

HBCD, als toegevoegd vlamvertrager, kan als stof vrijkomen uit consumentenproducten en bouwmaterialen in de binnenlucht, wat leidt tot blootstelling via inademing.

Wat zou waar moeten zijn

Inademing van HBCD-stof en -deeltjes uit binnenomgevingen, zoals aangetoond in dier- en in-vitrostudies.

Hexabromocyclododecaan (HBCD) is geclassificeerd als persistente organische verontreiniging (POP); de productie en het gebruik ervan zijn wereldwijd beperkt of worden uitgefaseerd onder bijlage A van het Verdrag van Stockholm vanwege de hoge bioaccumulatie, het langeafstandstransport en de bijbehorende toxiciteit.

Waarom hier

HBCD, gebruikt als toegevoegd vlamvertrager in bouwmaterialen en consumentenproducten, is niet chemisch gebonden en kan uitlogen naar binnenomgevingen, wat bijdraagt aan de persistentie en de mogelijkheid van menselijke blootstelling.

Wat zou waar moeten zijn

Aanwezigheid in binnenlucht en stof van producten zoals isolatie, elektronica en textiel.

Blootstelling aan hexabromocyclododecaan (HBCD) wordt in verband gebracht met hormoonverstoring, met name van het schildklierhormoonsysteem bij mens en dier.

Waarom hier

HBCD, vrijgekomen uit vlamvertragende producten in binnenlucht en stof, kan worden ingeademd of ingeslikt, wat leidt tot systemische blootstelling.

Wat zou waar moeten zijn

Inademing van HBCD-houdend stof en deeltjes in de binnenlucht, en inslikken van huisstof, waarbij peuters hogere geschatte innames hebben door stofinslikking (tot 95% van de totale inname in worst-case scenario's). De concentraties in de binnenlucht variëren van <1,6-2 pg/m³ en in stof van 45-340 ng/g.

Hexabroomcyclododecaan (HBCD) is aangetoond kankerverwekkend te zijn bij mensen via een niet-mutageen mechanisme, hoewel er geen specifieke studies naar carcinogeniteit na blootstelling via inademing zijn gevonden.

Waarom hier

HBCD kan vrijkomen uit vlamvertragende producten naar binnenlucht en stof, wat leidt tot blootstelling van mensen door inademing van deeltjes en inslikken van stof.

Wat zou waar moeten zijn

Blootstelling aan HBCD in binnenruimtes door het inslikken van stof en het inademen van zwevende deeltjes.

Hexabroomcyclododecaan (HBCD) is ingedeeld als hormoonverstorende stof en wordt in verband gebracht met ontwikkelingstoxiciteit, waaronder schadelijke effecten op het zenuw-, hormoon-, hart- en vaatstelsel, de lever en het voortplantingssysteem.

Waarom hier

Kinderen kunnen worden blootgesteld aan HBCD door het inslikken van vervuild huisstof en voedsel, omdat HBCD een vlamvertrager is die vanuit producten in het milieu kan terechtkomen en zich kan ophopen.

Wat zou waar moeten zijn

Blootstelling vindt plaats door het inslikken van huisstof (bijvoorbeeld gemiddeld 3,2 ng/dag, hoog 8,0 ng/dag voor volwassenen, waarbij kinderen mogelijk hogere stofinnamen hebben) en voedsel (bijvoorbeeld gemiddeld 7,2 ng/dag voor volwassenen). HBCD is aangetroffen in menselijk serum en moedermelk. Risico's door acute blootstelling omvatten ontwikkelingseffecten zoals verminderde foetale levensvatbaarheid en lichaamsgewicht, en kortdurende veranderingen in schildklierhormonen.

Blootstelling aan HBCD kan leiden tot effecten op de neurologische ontwikkeling, waaronder neurotoxiciteit en veranderingen in spontaan gedrag, leren en geheugenfuncties.

Waarom hier

Inname door kinderen, vooral tijdens gevoelige ontwikkelingsfasen, kan de cognitieve functie en het gedrag verstoren.

Wat zou waar moeten zijn

Blootstelling vindt plaats via inname van stofdeeltjes in huis en voedsel. Risico's van acute blootstelling omvatten effecten op de ontwikkeling, zoals kortdurende veranderingen in schildklierhormonen, die kunnen leiden tot onomkeerbare ontwikkelingseffecten zoals neurotoxiciteit.

Hexabroomcyclododecaan (HBCD) kan schade toebrengen aan borstgevoede kinderen.

Waarom hier

HBCD is aangetroffen in moedermelk, wat wijst op een mogelijke overdrachtsroute naar zuigelingen via inname.

Wat zou waar moeten zijn

Blootstelling vindt plaats via moedermelk van moeders die via inname van stof en voedsel zijn blootgesteld aan HBCD.

Studies suggereren dat HBCD samenhangt met toegenomen oxidatieve stress, de productie van reactieve zuurstofspecies (ROS), DNA-schade en toegenomen celapoptose.

Waarom hier

Ingenomen HBCD kan cellulaire stress en schade veroorzaken en mogelijk de zich ontwikkelende systemen van kinderen beïnvloeden.

Wat zou waar moeten zijn

Dit is een mechanistische bewering, waargenomen in in-vitrostudies en dierstudies (zebravis, roeipootkreeftjes) bij uiteenlopende concentraties (bijv. 0.1-1.0 mg/L in zebravisembryo's).