Is antimoontrioxide veilig als een kind het inslikt?

Antimoontrioxide is ingedeeld als mogelijk kankerverwekkend voor de mens (IARC groep 2B) en wordt door het Amerikaanse National Toxicology Program (NTP) redelijkerwijs verwacht een kankerverwekkende stof voor de mens te zijn.

Waarom hier

Antimoontrioxide wordt gebruikt als vlamvertrager in kinderproducten (bijv. textiel, kunststoffen, speelgoed) en als katalysator in polyethyleentereftalaat (PET)-kunststof, dat wordt gebruikt voor voedsel- en drankverpakkingen. Kinderen kunnen worden blootgesteld door inslikken, bijvoorbeeld door op producten te kauwen, of door uitloging van antimoon naar voedsel en water, vooral uit PET-verpakkingen bij verhoogde temperaturen.

Wat zou waar moeten zijn

Inslikken via kinderproducten of via voedsel/water dat door uitloging van antimoon uit plastic verpakkingen is verontreinigd, vooral bij temperaturen boven 110 °F (43 °C).

Inslikken van antimoontrioxide kan acute maag-darmklachten veroorzaken, zoals misselijkheid, braken, buikpijn en diarree; er zijn gevallen gemeld door uitloging naar zure dranken.

Waarom hier

Kinderen kunnen antimoontrioxide rechtstreeks uit producten binnenkrijgen of voedsel/drank nuttigen waarin antimoon is uitgeloogd, vooral uit zure stoffen of bepaalde verpakkingen (bijv. geëmailleerde).

Wat zou waar moeten zijn

Acute inname van antimoontrioxide, of antimoonverbindingen die in zure dranken zijn uitgeloogd in concentraties zoals 13 mg/L, wat bij kinderen ziekte heeft veroorzaakt. De maximale verontreinigingsgrens (MCL) van de EPA voor antimoon in drinkwater is 0.006 mg/L.

Blootstelling aan antimoon is in dierstudies in verband gebracht met ontwikkelingseffecten, zoals verminderde groei, en kan van moeder op foetus overgaan en via moedermelk worden overgedragen.

Waarom hier

Kinderen, ook die in de baarmoeder en zuigelingen, kunnen worden blootgesteld via overdracht van de moeder of door inslikken van antimoonhoudende producten.

Wat zou waar moeten zijn

Overdracht via de placenta of moedermelk, of inslikken van antimoonhoudende producten.

Inademing van antimoontrioxide wordt redelijkerwijs beschouwd als een waarschijnlijk kankerverwekkende stof voor de mens.

Waarom hier

Dit geldt voor inademing omdat dierstudies longtumoren en andere kankers hebben aangetoond na blootstelling via inademing, en epidemiologische studies bij mensen associaties met longkanker in beroepsomgevingen hebben gerapporteerd.

Wat zou waar moeten zijn

Beroepsmatige blootstelling aan in de lucht aanwezig stof en rook van antimoontrioxide, of algemene blootstelling van de bevolking aan fijnstof van producten die met vlamvertragers zijn behandeld. Voor werkomgevingen worden risico's geschat bij concentraties zoals de OSHA Permissible Exposure Limit (PEL) van 0.5 mg/m³ (wat over 40 jaar leidt tot 96 extra kankergevallen per 1000 blootgestelde werknemers) of de door de American Conference of Governmental Industrial Hygienists (ACGIH) voorgestelde Threshold Limit Value (TLV) van 0.02 mg/m³ voor inadembare deeltjes. Het Office of Environmental Health Hazard Assessment (OEHHA) van Californië hanteert een No Significant Risk Level (NSRL) van 0.13 microgram per dag voor inhalatie.

Inademing van stof en rook van antimoontrioxide kan de luchtwegen en slijmvliezen irriteren, wat symptomen veroorzaakt zoals hoest, hoofdpijn, misselijkheid, keelpijn, rinitis, laryngitis, faryngitis, tracheïtis, bronchitis en chronische longaandoeningen zoals pneumoconiose.

Waarom hier

Dit geldt voor inademing, omdat de stof bij het ademhalen direct in contact komt met het ademhalingsstelsel en het irriteert.

Wat zou waar moeten zijn

Beroepsmatige blootstelling aan in de lucht aanwezig stof en rook van antimoontrioxide, of algemene blootstelling van de bevolking aan fijnstof.

Inademing van antimoontrioxide is in verband gebracht met effecten op voortplanting en ontwikkeling, met meldingen van een hogere incidentie van spontane abortus, vroeggeboorten en menstruatiestoornissen bij beroepsmatig blootgestelde vrouwen.

Waarom hier

Dit geldt voor inademing, omdat het opgenomen antimoon het voortplantingsstelsel kan beïnvloeden.

Wat zou waar moeten zijn

Beroepsmatige blootstelling aan antimoonaerosolen.

Antimoontrioxide is geclassificeerd als mogelijk kankerverwekkend voor de mens (IARC-groep 2B) en wordt door het Amerikaanse National Toxicology Program (NTP) redelijkerwijs verwacht kankerverwekkend te zijn voor de mens. Ook Californië vermeldt antimoontrioxide als stof die kanker kan veroorzaken en heeft het gebruik ervan in bepaalde consumentenproducten beperkt.

Waarom hier

Antimoontrioxide wordt als vlamvertrager gebruikt in consumentenproducten zoals gestoffeerd meubilair, textiel, tapijt en kinderproducten, vanwaaruit het kan migreren naar de binnenlucht en huisstof.

Wat zou waar moeten zijn

Inademing van antimoontrioxidedeeltjes en stof die vrijkomen uit met vlamvertrager behandelde producten in binnenomgevingen. Een geschatte tijdgemiddelde blootstellingsconcentratie van met vlamvertrager behandelde gestoffeerde meubels is 0,24 µg/m³.

De andere kant

De IARC-classificatie (Groep 2B) geeft aan dat er "onvoldoende bewijs voor kankerverwekkendheid bij mensen" is, maar "voldoende bewijs voor kankerverwekkendheid bij proefdieren (door inademing)".